အလုပ္မရွိလို႔

(၁)
အရွင္ဘုရား … အရွင္ဘုရားကို အခ်ိဳ႕လူေတြ ျပစ္တင္ေျပာဆိုေနၾကတယ္ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္ မခံႏိုင္ဘူး၊ တစ္ခုခု ျပန္ေျပာပါဦး။

(၂)
ေဟ … ဟုတ္လား။ သူတို႔ေတြက အခ်ိန္ေတြ ပိုၿပီး လုပ္စရာ မရွိလို႔ ျဖစ္မွာေပါ့ကြာ။ ။

အလုပ္မရွိလို႔

(၁)
အရွင္ဘုရား … အရွင္ဘုရားကို အခ်ိဳ႕လူေတြ ျပစ္တင္ေျပာဆိုေနၾကတယ္ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္ မခံႏိုင္ဘူး၊ တစ္ခုခု ျပန္ေျပာပါဦး။

(၂)
ေဟ … ဟုတ္လား။ သူတို႔ေတြက အခ်ိန္ေတြ ပိုၿပီး လုပ္စရာ မရွိလို႔ ျဖစ္မွာေပါ့ကြာ။ ။

ဒုကၡအဖံုဖံု

နက္ျဖန္ေရာက္လာမယ့္ ဧည့္သည္မ်ားကို ဘာမ်ား ေျပာရရင္ ေကာင္းမလဲလို႔ ေတြးၿပီး ဘိကၡဳေဗာဓိ အဂၤလိပ္ျပန္ထားတဲ့ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္ကို ဖတ္ေနျဖစ္တယ္။ အဲဒီမွာ စတုကၠနိပါတ္ထဲက အႏုေသာတသုတ္ကို သေဘာက်မိတယ္။ အဲဒီထဲက စာသားေလးအခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ပါ။ ဘာလဲဆိုေတာ့ .....

Even with pain and dejection, weeping with a tearful face, he lives the complete and purified spiritual life.

ဒုကၡအဖံုဖံု
မေက်နပ္ဖြယ္က အမ်ိဳးမ်ိဳး
မ်က္ရည္နဲ႔မ်က္ခြက္ ျဖစ္ေနတာေတာင္
သူက
သူ႕ဘဝကို ျဖဴျဖဴစင္စင္ ျမင့္ျမင့္ျမတ္ျမတ္
ျဖတ္သန္းေနဆဲပဲ။

(အဲဒီလို ဘာသာျပန္ႏိုင္မယ္ ထင္တယ္။)

ပါဠိလိုကေတာ့ သဟာပိ ဒုေကၡန၊ သဟာပိ ေဒါမနေႆန၊ အႆမုေခါပိ ႐ုဒမာေနာ ပရိပုဏၰံ ပရိသုဒၶံ ျဗဟၼစရိယံ စရတိ။တဲ့။

ေရွးေရွးတုန္းက

ေရွးေရွးတုန္းက
ျမန္မာႏိုင္ငံကို သြားၿပီး
သာသနာျပဳၾကတဲ့
ခရစ္ယာန္ဘုန္းႀကီးေတြရဲ႕
ဇြဲသတၱိ
ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔မႈ
သည္းခံမႈေတြသာ
ဗုဒၶဘာသာဘုန္းႀကီးေတြမွာ
ဆယ္ပံုတစ္ပံုေလာက္ရွိရင္
ဗုဒၶဘာသာအေနာက္ႏိုင္ငံေတြမွာ
ျပန္႔ပြားေနတာ ၾကာျပီ။
ဒို႔ႏိုင္ငံမွာ
ဗုဒၶတရားေတြကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနသူေတြ အမ်ားႀကီး။
ဒါေပမဲ့ ေဝမွ်ေပးမယ့္ဘုန္းႀကီးက
မရွိဘူး။ ရွိတဲ့ဘုန္းႀကီးေတြကလည္း
အေနာက္ႏိုင္ငံသားေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ဆက္ဆံၿပီး
ေဟာေျပာေပးတာမ်ိဳး
မလုပ္ခ်င္ၾကဘူး။
ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔မယ္
ဗုဒၶဘာသာျပန္႔ပြားေအာင္လုပ္မယ္
ဆိုတဲ့စိတ္ကူးသက္သက္နဲ႔
အေနာက္ကို ထြက္လာတဲ့ဘုန္းႀကီး
ငါ့အသက္ ၅၀ တစ္ခါမွ မေတြ႕ဖူးဘူး။
(ဒီေန႔ ဧည့္သည္ဂ်ာမဏီတစ္ဦးေျပာတဲ့အထဲက မွတ္မိတာေလးမ်ားပါ)

ဘယ္သူက ဘာ

ဘယ္သူက ဘာ
ဘယ္ဝါက ဘာ
ဘယ္သူ ဘယ္ကလာ
ဘယ္သူ ဘယ္လို ေဖာက္ ဆိုတာ
အခ်ိန္နည္းနည္းေစာင့္ၾကည့္
သိတာပါ။
ဖံုးေနဖိေန
ကာေနလို႔လည္း
အပိုပါပဲ ဆရာရယ္။

အခ်ိန္တန္ရင္

အခ်ိန္တန္ရင္ အိပ္တန္းျပန္ရမယ္ဆိုတာ
သိေပမဲ့
ခြန္အားရွိတုန္း
အခ်ိန္ရွိတုန္း
ေဝးေဝး
ျမင့္ျမင့္
ပ်ံသန္းရတာ
စိတ္ဝင္စားေနမိတယ္။