နေမာ တႆ ဘဂ၀ေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ

Wednesday, March 14, 2012

ဓမၼစကူးလ္ျဖစ္ေျမာက္ေရး စုေပါင္းစည္းေ၀းပဲြ အခမ္းအနား


































ဓမၼစကူးလ္ျဖစ္ေျမာက္ေရး စုေပါင္းစည္းေ၀းပဲြ အခမ္းအနားကို ၿမိဳ႕မေက်ာင္းလမ္းရွိ စိန္ရတနာဓမၼာစရိယစာသင္တိုက္တြင္ ေအာင္ျမင္စြာ က်င္းပႏိုင္ခဲ့ၾကပါသည္။ အခမ္းအနားသို႔ အင္းစိန္ရြာမဆရာေတာ္ႀကီး အမွဴးျပဳေသာ ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္မ်ား၊ သီလရွင္ဆရာႀကီးဆရာေလးမ်ား၊ တတ္သိပညာရွင္မ်ားႏွင့္ အလွဴရွင္ဒကာဒကာမမ်ား စုစုေပါင္း ၁၀၀-ေက်ာ္ တက္ေရာက္ခဲ့ၾကသည္။ အခမ္းအနားကို ေန႔လယ္ ၂း၃၀ အခ်ိန္တြင္ စတင္က်င္းပခဲ့သည္။ အခမ္းအနားကို ထံုးစံအတိုင္း နေမာ တႆ သံုးႀကိမ္ရြတ္ဆို ဘုရားကန္ေတာ့၍ ဖြင့္လွစ္ခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ အင္းစိန္ရြာမပရိယတၱိစာသင္တိုက္ ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၲတိေလာကာဘိ၀ံသမွ ၾသ၀ါဒစကား မိန္႔ၾကားခ့ဲသည္။ ဆရာေတာ္က ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဓမၼစကူးလ္မ်ား ႏိုင္ငံလံုးအတိုင္းအတာအေနနဲ႔ ဖြင့္လွစ္သင္ၾကားသင့္ေၾကာင္း၊ ထိုသို႔ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ၾကရန္ ၀ိုင္း၀န္းႀကိဳးပမ္းသင့္ေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ ၾသ၀ါဒစကား ျမြက္ၾကားေပးခ့ဲသည္။ ထို႔ေနာက္ ဓမၼစကူးလ္ျဖစ္ေျမာက္ေရး အက်ိဳးေဆာင္ Organizer အားလံုးရဲ႕ ကိုယ္စား ဆရာေလးေဒၚေကတုမာလာမွ လက္ရွိအခ်ိန္အထိ ျဖစ္ေပၚတိုးတက္မႈအဆင့္ဆင့္ကို ရွင္းလင္းေလွ်ာက္ထားခဲ့သည္။ (ေဒၚေကတုမာလာေလွ်ာက္ထားခဲ့သည္မ်ားကို ေနာက္ပိုင္းတြင္ ေဖာ္ျပပါမည္။)
ထို႔ေနာက္ ေကာ္မတီအမည္စာရင္း ဦးစကၠပါလမွ တင္သြင္းေလွ်ာက္ထားခဲ့ၿပီး ဓမၼစကူးလ္ေဖာင္ေဒးရွင္း ဥကၠ႒၊ ဗုဒၶေစတမန္ ဆရာေတာ္ ဦးသာသန၀ရမွ ဓမၼစကူးလ္ျဖစ္ေျမာက္ေရး စီမံကိန္း၏ ေရွ႕လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို ရွင္းလင္းေလွ်ာက္ထားခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ဓမၼစကူးလ္ျဖစ္ေျမာက္ေရး စီမံကိန္း အဓိက မ တည္အလွဴရွင္ ႐ႈိင္းဟုပ္ကုမၸဏီမွ ဒါယိကာမႀကီး ေဒါက္တာေဒၚခင္ခင္ရီမွ သာသနာေရးႏွင့္စပ္လ်ဥ္းေသာ ၀မ္းေျမာက္စကားမ်ား ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ထိုသို႔ေျပာၾကားရာတြင္ အစက ဓမၼစကူးလ္လုပ္မည္ဟု ဦးသာသန၀ရက ေျပာေတာ့ သူက ဓမၼစကူးလ္ကို ဓမၼစကၡဳဟု ၾကားခဲ့ေၾကာင္း၊ တရားမ်က္စိအလွဴမ်ား လုပ္ၾကမလားဟု ထင္မိေၾကာင္း၊ ေနာက္ပိုင္းမွသာ ဆန္းေဒးစကူးလ္ေက်ာင္းေတာ္မ်ား ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ရန္ သင္႐ိုးမ်ား ေရးဆဲြမည္ကို သိရေၾကာင္း၊ သူ႕အေနနဲ႔ ဆက္လက္လွဴဒါန္းပါမည့္အေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ ေလွ်ာက္ထားခဲ့သည္။
ထို႔ေနာက္ ၾကြေရာက္လာၾကေသာ ဆရာေတာ္မ်ား၊ သီလရွင္မ်ားႏွင့္ အျခားပညာရွင္မ်ားက အႀကံျပဳေဆြးေႏြးခဲ့ၾကသည္။ ထိုသို႔ေဆြးေႏြးရာတြင္ ပါဠိတကၠသိုလ္ေညာင္တုန္းေက်ာင္းတိုက္၊ လွရတနာဆရာေတာ္ ဦးနာရဒမွ အႀကံျပဳစကား ေျပာၾကားရာတြင္ ေရွးယခင္က ျမန္မာႏိုင္ငံဘာသာေရးကို ေတာေက်ာင္းမ်ားက ထိန္းခဲ့ေၾကာင္း၊ ရွင္ဘုရင္းမ်ားကအစ ႏိုင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္မ်ားအားလံုးသည္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထြက္မ်ားျဖစ္၍ ဗုဒၶဘာသာစည္ပင္ ထြန္းကားခဲ့ေၾကာင္း၊ ယေန႔ေခတ္ကာလတြင္ လူငယ္မ်ိဳးဆက္မ်ားကို ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမ်ားက တာ၀န္ယူသင္ၾကားမေပးႏိုင္ၾကေတာ့သျဖင့္ အားနည္းေနေၾကာင္း၊ ထို႔ေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဓမၼစကူးလ္မ်ား ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ အႀကံျပဳတိုက္တြန္းခဲ့သည္။
ထို႔ေနာက္ ငါးက်မ္းျပန္ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာဓမၼပိယမွ အႀကံျပဳစကားမ်ား ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ေရွးအခါက ပဲြေက်ာင္းေခၚ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသင္ပညာေရး ႀကီးစိုးခဲ့ေၾကာင္း၊ ေအာင္ျမင္မႈလည္း ရခဲ့ေၾကာင္း၊ ယခုလည္း အခ်ိဳ႕ေက်ာင္းမ်ားတြင္ ဘာသာေရးစာေပမ်ား သင္ၾကားၾကေၾကာင္း၊ သို႔ရာတြင္ တစ္ႏိုင္ငံလံုးအတိုင္းအတာအားျဖင့္ ေအာင္ျမင္သည္ဟု မဆိုႏိုင္ေၾကာင္း ေထာက္ျပေပးၿပီး ေအာက္ပါအတိုင္း ေကာက္ခ်က္တစ္ခု ဆဲြေပးခဲ့သည္။ ေရွးအခါက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသင္ပညာေရး ေအာင္ျမင္သည္မွာ လူတို႔လိုအပ္ခ်က္ကို သင္ေပးႏိုင္သျဖင့္ ဘုန္းႀကီးႏွင့္လူ အေပးအယူ တည့္သျဖင့္ ေအာင္ျမင္ေၾကာင္း၊ ယေန႔ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမ်ားက လူတို႔ လိုအပ္ခ်က္ကို သင္မေပးႏိုင္ၾကေၾကာင္း၊ ထိုသို႔ ဘုန္းႀကီးေပးတာ တစ္ျခား၊ လူတို႔ လိုခ်င္တာက တစ္မ်ိဳး၊ အေပးအယူမတည့္ၾကသျဖင့္ မေအာင္ျမင္ေၾကာင္း မိန္႔ၾကားသြားခဲ့သည္။ ပညာေရးအသြင္ သင္႐ိုးဟု ဆိုသျဖင့္ အဂၤလိပ္စာကိုပါ ထည့္သြင္းျပ႒ာန္းသင့္ေၾကာင္း မိန္႔ၾကားခဲ့သည္။
တစ္ဖန္ ေလးအိမ္စုဆရာေတာ္ အရွင္၀ိစိတၱသာရမွလည္း YMBA အသင္းႀကီးႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၿပီး ယဥ္ေက်းမႈသင္တန္းမ်ား ဖြင့္လွစ္ခဲ့သည္မွာ ၃၃-ႏွစ္ ရွိၿပီျဖစ္ေၾကာင္း၊ တစ္ႏွစ္ကို ေက်ာင္းသား ၈-ေသာင္းေက်ာ္ သင္ယူေနၾကေၾကာင္း၊ သို႔ရာတြင္ ႏိုင္ငံလံုးအတိုင္းအတာအေနျဖင့္ အလြန္နည္းပါးေၾကာင္း၊ လက္ရွိသင္ၾကားေနေသာ သင္႐ိုးစာအုပ္မ်ားတြင္ သမိုင္းအားနည္းေၾကာင္း၊ သမိုင္းကို ျမန္မာ့သမိုင္းသာမက ကမၻာမွာရွိတဲ့ ဗုဒၶဘာသာသမိုင္းမ်ားကိုပါ ထည့္သြင္းျပ႒ာန္းသင့္ေၾကာင္း အႀကံျပဳသြားခဲ့သည္။
ဆက္လက္၍ ၾသစေတးလ်ႏိုင္ငံ၊ မဲလ္ဘုန္းၿမိဳ႕မွ ဆရာေတာ္ဦးပ႑ိတမွ Discovering the Buddha စာအုပ္ကို မိတ္ဆက္ေပးၿပီး သင္႐ိုးစာအုပ္မ်ားတြင္ ပံုျပင္က႑ကို ပီပီျပင္ျပင္ ထည့္သြင္းသင့္ေၾကာင္း၊ ေဖာင္းေဒးရွင္း၏ လိုဂိုကို ျပဳလုပ္သင့္ေၾကာင္း၊ ေဖာင္းေဒးရွင္းတြင္ motto ေခၚေဆာင္ပုဒ္ ရွိသင့္ေၾကာင္းႏွင့္ Methodology အေၾကာင္းတို႔ကို အက်ယ္တ၀င့္ တင္ျပေဆြးေႏြးခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ကလ်ာဏမိတၱေဖာင္ေဒးရွင္းမွ ကိုဘိုဘိုလြင္မွလည္း ကေလးမ်ားအတြက္ သင္႐ိုးေရးဆြဲရာတြင္ ကေလးမ်ား နားလည္ေအာင္၊ စာသင္ရတာ ေပ်ာ္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္သင့္သည့္ နည္းစနစ္မ်ားကို တင္ျပေဆြးေႏြးခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶသာသနာျပဳတကၠသိုလ္မွ ေဒါက္တာလွျမင့္ႏွင့္ အဂၤလိပ္စာဆရာ ဦးအာသာမွလည္း ၀င္ေရာက္ေဆြးေႏြးခဲ့သည္။ ဆက္လက္၍ သာသနာ့တကၠသိုလ္မွ က်မ္းျပဳဆရာေတာ္ ဦး၀ိစကၡဏမွ ေက်ာင္းသားဗဟိုျပဳသင္႐ိုးစနစ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္သင့္ေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ တင္ျပေဆြးေႏြးေပးခ့ဲၾကသည္။
ေဆြးေႏြးအႀကံျပဳအစီအစဥ္မ်ားအၿပီးတြင္ အက်ိဳးေဆာင္ organizer အားလံုး၏ ကိုယ္စား အရွင္ကုသလသာမိမွ ေက်းဇူးတင္၀မ္းေျမာက္စကား ေျပာၾကားသြားခဲ့သည္။ (အရွင္ကုသလသာမိ ေျပာၾကားသြားခဲ့ေသာ ေက်းဇူးတင္၀မ္းေျမာက္စကားကို ေနာက္ပိုင္းတြင္ ေဖာ္ျပထားပါသည္။) ထို႔ေနာက္ ေဖာင္ေတာ္ဦးဆရာေတာ္မွ နိဂုံးခ်ဳပ္သံုးသပ္တင္ျပေပးခဲ့သည္။ ေဖာင္ေတာ္ဦးဆရာေတာ္က ေရွ႕ပိုင္းတြင္ လူငယ္မ်ားက တပည့္ေတာ္တို႔ကို အားကိုးေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ ေျပာၾကားၾကေၾကာင္း၊ အမွန္အားျဖင့္ တပည့္ေတာ္တို႔ လူႀကီးမ်ားက လူငယ္မ်ားကို အားကိုးေၾကာင္း၊ တပည့္ေတာ္တို႔ လူႀကီးမ်ားမွာ အရွင္ဘုရားတို႔လူငယ္မ်ား အခုလို ေလွ်ာက္ထားေနၾကတာ ေတြ႕ရတဲ့အတြက္ လုပ္သင့္တာ မလုပ္ခဲ့မိတဲ့ တပည့္ေတာ္တို႔ လူႀကီးမ်ားမွာ ရွက္ေတာင္ရွက္မိေၾကာင္း၊ ဆက္လက္အားေပးပံ့ပိုးသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း တင္ျပေဆြးေႏြးသြားခဲ့သည္။
ညေန ၅-နာရီတြင္ အခမ္းအနားကို ဗုဒၶသာသနံ စိရံ တိ႒တု သံုးႀကိမ္ရြတ္ဆို၍ အခမ္းအနားကို ေအာင္ျမင္စြာ ႐ုပ္သိမ္းခ့ဲၾကသည္။
(ေနာင္အခ်ိန္ရလွ်င္ ဒိထက္ ျပည့္ျပည့္စံုစံု တင္ျပေပးဖို႔ ရည္ရြယ္ထားပါသည္။ အထက္ပါ အခမ္းအနားကို မွတ္တမ္းျပဳသံုးသပ္တင္ျပထားရာတြင္ တစ္စံုတစ္ရာ အမွားအယြင္း ပါရွိသြားပါက တင္ျပေဆြးေႏြးေလွ်ာက္ထားသူ၏ တာ၀န္မဟုတ္ဘဲ မွတ္တမ္းျပဳသူ မိမိ၏ ခၽြတ္ေခ်ာ္မႈသာ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားလိုပါသည္။ တင္ျပသူ)

ဆရာေလးေဒၚေကတုမာလာ ရွင္းလင္းတင္ျပေလွ်ာက္ထားသည့္စကားမ်ား .....
ၾကြေရာက္ေတာ္မူလာၾကကုုန္ေသာ အင္းစိန္ရြာမဆရာေတာ္ဘုုရားၾကီး အမွဴးျပဳေသာ ဆရာေတာ္၊ သံဃာေတာ္အရွင္ျမတ္မ်ားနွင္႔တကြ သီလရွင္ဆရာၾကီး၊ ဆရာေလးဘုုရားတုုိ႔ကိုု ေရွးဦးစြာ လက္ဆယ္ျဖာထိပ္မွာမိုုး၍ ရွိခုုိးကန္ေတာ႔ပါရေစဘုုရား။ ယေန႔အခမ္းအနားကို တက္ေရာက္လာၾကေသာ ဘာသာေရးနွင္႔ ပညာေရးအဖြဲ႔အစည္းအသီးသီးမွ ပုုဂၢိဳလ္မ်ား၊ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားအားလံုုး တုုိ႔ကိုု လည္း မဂၤလာပါလုုိ႔ ေရွးဦးစြာႏႈတ္ခြန္းဆက္သပါရေစ။
အက်ိဳးေဆာင္(Organizer)မ်ားကိုုယ္စား ဘုုရားတပည္႔ေတာ္မွ ဓမၼစကူးလ္ျဖစ္ေျမာက္ေရး ႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး လက္ရွိအခ်ိန္အထိ ျဖစ္ေပၚတိုုးတက္လာေသာ အေျခအေနမ်ားကိုု ရွင္းလင္း ေလွ်ာက္ထားခြင္႔ရတဲ႔အတြက္ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ျဖစ္ရပါတယ္ဘုုရား။ ဘုုရားတပည္႔ေတာ္တုုိ႔ (Organizer)ေတြဟာ သီရိလကၤာနုုိင္ငံမွာမဟာဝိဇၨာ(MA)တန္းအထိ ပညာသင္ၾကားခြင္႔ ရခဲ႔ၾကပါတယ္။ ထုုိ႔အတြက္ေၾကာင္႔လည္း ဘုုရားတပည္႔ေတာ္တုုိ႔နိုုင္ငံနဲ႔ မတူညီတဲ႔ယဥ္ေက်းမႈ အစဥ္အလာေတြ၊ ပညာေရး စနစ္ေတြကိုုပါ ေလ႔လာခြင္႔ ရခဲ႔ၾကပါတယ္ဘုုရား။ အဲဒီအထဲကမွ သီရိလကၤာမွာ ပညာသင္ၾကားဖူးသူတုုိင္း အားက်နွစ္သက္ခဲ႔ရတဲ႔ စနစ္တစ္ခုုထဲမွာ ဆန္းေဒးစကူးလ္ လိုု႔ အရပ္စကားနဲ႔ေခၚၾကတဲ႔ ဓမၼစကူးလ္စနစ္ကလဲ တစ္ခုုအပါအဝင္ ျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္ဘုုရား။ သီရိလကၤာနုုိင္ငံက ကေလးလူငယ္ေတြရဲ႕ လိမၼာယဥ္ေက်းပံုုေတြကိုု ဘုုရားတပည္႔ေတာ္တုုိ႔ မ်က္ျမင္ၾကံဳေတြ႕ ၾကည္ႏူးခဲ႔ၾကရသလိုု သူတုုိ႔ေလးေတြရဲ႕ ဘာသာေရးအသိပညာဗဟုုသုုတ ၾကြယ္ဝမႈေတြကလဲ ဘုုရားတပည္႔ေတာ္တုုိ႔တေတြကိုု အံၾသမင္သက္ ျဖစ္ေစခဲ႔ရပါတယ္။ သီရိလကၤာနုုိင္ငံရဲ႕ တနဂၤေႏြေန႔မနက္ခင္းေတြမွာ အျဖဴေရာင္တူညီဝတ္စံုုေတြ ကိုုယ္စီဝတ္ျပီး ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းေတြဆီ ရႊင္လန္းတက္ၾကြတဲ႔ ေျခလွမ္းေတြနဲ႔ ခ်ီတက္ေနၾကတဲ႔ သူတုုိ႔ေလးေတြကိုု ျမင္ေတြ႔ရတဲ႔ျမင္ကြင္းေတြကေတာ႔ ဘုုရားတပည္႔ေတာ္တုုိ႔အတြက္ က်က္သေရရွိလြန္းလွပါတယ္ဘုုရား။ ဒီျမင္ကြင္းေတြကို ယခုအခ်ိန္ထိ ဘုရားတပည့္ေတာ္တို႔ အမွတ္ရလွ်က္ရွိေနတုန္းပါပဲဘုရား။ ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ သီရိလကၤာနုုိင္ငံကိုု ေခါင္းေဆာင္ၾကမယ္႔ လူငယ္ေလးေတြက ဘုုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းမွာ ဘုုန္းေတာ္ၾကီးေတြ သင္ၾကားျပသေပးေနတာကိုုတေလးတစားနဲ႔ ဆည္ပူးသင္ယူေနတာကိုု ျမင္ေတြ႕ၾကရေတာ႔ ဒီလုုိစနစ္မ်ိဳးကိုု ဘုုရားတပည္႔ေတာ္တုုိ႔ အမွန္တကယ္ပဲအားက်ခဲ႔ ရပါတယ္ဘုုရား။
ဒါ့အျပင္ ဓမၼစကူးလ္စနစ္ဟာ သီရိလကၤာကေလးလူငယ္ေတြကိုု ဘာသာေရးMessage ေပးရံုုတင္မကဘဲ ဘာသာေရးKnowledgeကိုုပါ အျပည္႔အဝေပးေနတယ္ဆုုိတာကုိလဲ သိခြင္႔ ရခဲ႔ပါတယ္ဘုုရား။ အေပၚယံသိလုုိ႔ဆိုုနုုိင္တဲ႔ သညာသိတင္မကဘဲ အသိပညာဗဟုုသုုတေတြကိုုပါ ကေလးလူငယ္ေတြရင္ထဲ စြဲစြဲျမဲျမဲပိုု႔ေဆာင္ေပးေနတယ္လုုိ႔ ဘုရားတပည့္ေတာ္တို႔ သိရွိနားလည္ခဲ႔ရပါတယ္ဘုုရား။ ဒီလုုိအေျခအေနေတြကိုုသံုုးသပ္မိျပီး သိရွိလုုိက္ရတာက အနာဂတ္ရဲ႕မ်ိဳးဆက္သစ္ ကေလးလူငယ္ေတြအတြက္ သီရိလကၤာနုုိင္ငံမွာေတာ႔ လြန္ခဲ႔တဲ႔နွစ္ေပါင္းတစ္ရာေက်ာ္ကတည္းက ဗုဒၶဘာသာကိုု ဘာသာေရးအသြင္ ပံုုစံတစ္ခုုအေနနဲ႔သာမက ပညာေရးအသြင္ပံုုစံနဲ႔ပါ ခ်ဥ္းကပ္ခဲ႔ ၾကတယ္ဆိုုတာပါပဲ။ တစ္ခ်ိန္ထဲမွာပဲ ဘုုရားတပည္႔ေတာ္တုုိ႔ ျမန္မာနုုိင္ငံမွာေတာ႔ ကေလးလူငယ္မ်ားနွင္႔ပတ္သက္ျပီး ဗုဒၶဘာသာကိုု ဘာသာေရးပံုုစံနဲ႔သာ ခ်ဥ္းကပ္ခဲ႔ၾကပါတယ္ဘုုရား။ ဒါ႔ေၾကာင္႔လဲ ဘုုရားတပည္႔ေတာ္တုုိ႔ နုုိင္ငံမွကေလးလူငယ္ေတြဟာ ဗုဒၶဘာသာကိုု ကိုုးကြယ္ရမယ္႔ ဘာသာလုုိ႔ပဲ အသိမ်ားၾကျပီး လက္ေတြ႕ဘဝမွာ အသံုုးခ်ရမယ္႔ဘာသာလိုု႔ သိရွိနုုိင္မႈကအလြန္ကိုု အားနည္းေနပါတယ္ဘုုရား။ ထုုိ႔အတြက္ေၾကာင္႔ ဘုုရားတပည္႔ေတာ္တုုိ႔နုုိုု္င္ငံရဲ႕အနာဂတ္၊ ဘုုရားတပည္႔ေတာ္တုုိ႔သာသနာရဲ႕အနာဂတ္မွာ အဓိကအားကိုုးအားထားျပဳရမယ္႔ မ်ိဳးဆက္သစ္ ကေလးလူငယ္ေတြအတြက္ ေရရွည္ခုုိင္ျပီးစနစ္က်မယ္႔ ဗုဒၶဘာသာပညာေရး စနစ္တစ္ခုုကိုု တည္ေဆာက္ခ်င္ခဲ႔ၾကပါတယ္ဘုုရား။
နုုိင္ငံေရးစနစ္တစ္ခုုကိုု တည္ေဆာက္တဲ႔အခါမွာ ဖြဲ႔စည္းပံုုအေျခခံဥပေဒက အဓိကအခန္း က႑ တစ္ခုုျဖစ္သလုုိ ပညာေရးစနစ္တစ္ခုုကိုု တည္ေဆာက္တဲ႔အခါမွာလည္း သင္ရိုုးညႊန္းတမ္းက အေရးပါျပီးအခရာက်လွပါတယ္ဘုရား။ ပညာေရးအသြင္လုုိ႔ ဆုုိတဲ့အတုုိင္း အသက္အလိုုက္ အတန္းစဥ္အလိုုက္ ခြဲျခားထားသည္႔ ထုုိကဲ႔သုုိ႔အေရးပါလွတဲ့ သင္ရိုုးညႊန္းတမ္းကိုု ဘာသာေရးနယ္ပယ္ကပညာရွင္ေတြ၊ ပညာေရးနယ္ပယ္ကပညာရွင္ေတြပါဝင္တဲ႔ အမ်ားအားနဲ႔ စုုေပါင္းလုုပ္ေဆာင္ျပီးပံုုေဖာ္ၾကမယ္လိုု႔ ဘုရားတပည့္ေတာ္တို႔ စိတ္ကူးမိခဲ႔ၾကပါတယ္ဘုုရား။ ထုုိ႔အတူပဲဗုဒၶဘာသာ ပညာေရးစနစ္တစ္ခုုကိုု ကိုုယ္စားျပဳလာမယ္႔ ဓမၼစကူးလ္ျဖစ္ေျမာက္ေရးကိုုလဲ ဗုဒၶတကၠသိုုလ္အသီးသီး၊ ဘာသာေရးနဲ႔ပညာေရးဆိုုင္ရာ အဖြဲ႔အစည္းအသီးသီးတုုိ႔နဲ႔ ကြန္ယက္ခ်ိတ္ဆက္ျပီး တစ္နုုိင္ငံလံုုးအတုုိင္းအတာနဲ႔ လုုပ္ေဆာင္ၾကမယ္လုုိ႔ စဥ္းစားမိခဲ႔ၾကပါတယ္ဘုုရား။ စတင္လုုပ္ေဆာင္ရာမွ ယေန႔အခ်ိန္ထိ သံုုးလေက်ာ္အတြင္းမွာ ဘုုရားတပည္႔ေတာ္တုုိ႔ဟာ ေတြ႔ဆံုုေဆြးေႏြးပြဲၾကီး ေလးခုုအပါအဝင္ အဖြဲ႔လုုိက္ေဆြးေႏြးပြဲေတြ တစ္သီးပုုဂၢလေတြ႕ဆံုုမႈေတြကိုု အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေတြ႕ဆံုုေဆြးေႏြးညွိႏိႈင္းခဲ႔ၾကရျပီးတဲ႔ေနာက္မွာေတာ႔ စနစ္တက်နဲ႔ လက္ေတြ႕က်က် အေကာင္အထည္ေဖာ္နုုိင္မယ္႔ လမ္းေၾကာင္းတစ္ခုေပၚသိုု႔ ဘုုရားတပည္႔ေတာ္တုုိ႔ ေရာက္ရွိလာခဲ႔ၾကပါတယ္ဘုုရား။
ယေန႔အခမ္းအနားျဖစ္ေျမာက္ေစဖိုု႔ ေထာက္ပံ့ေပးခဲ့တဲ့ ေရွ႔ပိုုင္းေဆြးေႏြးပြဲၾကီးေလးခုထဲက ပထမဆံုုးအႀကိ္မ္ေဆြးေႏြးပြဲကိုု ဇန္နဝါရီလ(၄)ရက္ေန႔မွာ ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ျပတိုုက္လမ္းရွိ ဓမၼဥယ်ာဥ္ ေက်ာင္း (Dhamma Garden Center)၌ ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ ဘုုရားတပည့္ေတာ္ တိုု႔အပါအဝင္ စုုစုုေပါင္း(၁၁)ပါးျဖင့္ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါတယ္ဘုုရား။ ထိုုေဆြးေႏြးပြဲရဲ့ အႀကံျပဳခ်က္ ေတြျဖင့္ ဘုုရားတပည့္ေတာ္တုုိ႔ဟာ ဒုုတိယအႀကိမ္ ေဆြးေႏြးပဲြကိုု ဇန္နဝါရီလ(၁၄)ရက္ေန႔မွာ ဓမၼဥယ်ာဥ္ေက်ာင္းမွာပဲ အျပည္ျပည္ဆိုုင္ရာေထရာဝါဒဗုဒၶသာသနာျပဳတကၠသုုိလ္၊ ႏိုုင္ငံေတာ္ ပရိယတၱိသာသနာ႔တကၠသိုုလ္၊ ဗုဒၶတကၠသိုုလ္တိုု႔မွဆရာေတာ္မ်ား၊ ေဖာင္ေတာ္ဦးကဲ့သုုိ႔ေသာ ဘုုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းမွ ဆရာေတာ္မ်ား၊ ဓမၼဗ်ဴဟာ၊ ဓမၼေရာင္ျခည္၊ သစၥေဝဒဂူ၊ ဓမၼေဖာင္ေဒးရွင္းစေသာအဖြဲ႔အစည္းမ်ားမွ တတ္သိပညာရွင္မ်ားစုုစုုေပါင္း(၄၀)ဦးခန႔္ျဖင့္ ေဆြးေႏြး ညွိႏိႈင္းၿပီး ဓမၼစကူးလ္သင္ရိုုးညႊန္းတမ္းေရးဆြဲေရးအတြက္ သေဘာတူညီမႈမ်ား ရရွိခဲ့ၾကပါတယ္ ဘုုရား။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ အဝန္းအဝိုုင္းခ်ဲ႔ခ်ဲ႔ၿပီး စုုစည္းလာခဲ့တဲ့ ဘုုရားတပည့္ေတာ္တုုိ႔ရဲ့ စုုေပါင္းမႈအားကိုု အိႏၵိယမွ ေဒါက္တာဘြဲ႔ရဆရာေတာ္ေတြနဲ႔ စုုေပါင္းဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ မဇၥ်ိမဝံသအဖြဲ႔မွ ဆရာေတာ္မ်ားကလည္း လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲအားေပးၿပီး ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈေတြလည္း ေပးခဲ့ၾကပါတယ္ဘုုရား။ ဒီလုုိနဲ႔ ဇန္နဝါရီလ(၃၀)ရက္ေန႔က ၿမိဳ႔မေက်ာင္းလမ္းက ၿမိတ္က်ားေက်ာင္း မွာျပဳလုုပ္တဲ့ တတိယအႀကိမ္ ေဆြးေႏြးညိွႏိႈင္းမႈအၿပီးမွာေတာ့ သံဃာ့မဟာနာယကဥကၠ႒ ဗန္းေမာ္ ဆရာေတာ္ဘုုရားႀကီးထံ ၾသဝါဒခံယူရင္းအႀကံဥာဏ္ေကာင္းမ်ားလည္း ေတာင္းခံႏိုုင္ခဲ့ပါတယ္ ဘုုရား။ ဘုုရားတပည့္ေတာ္တိုု႔တစ္ေတြဟာ ဓမၼစကူးလ္ျဖစ္ေျမာက္ေရးကိုု စီမံကိန္းအဆင့္ဆင့္ခ်ၿပီး လုုပ္ေဆာင္ၾကမယ္လုုိ႔ စီစဥ္ထားၾကတဲ့အတိုုင္း သင္ရိုုးညႊန္းတမ္းေရးဆြဲေရးစီမံကိန္းလုုိ႔ေခၚတဲ့ ပထမဆံုုးအဆင့္စီမံကိန္းကိုု စတင္ႏိုုင္ဖုုိ႔အတြက္ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုု မျဖစ္မေနဖြဲ႔စည္းဖိုု႔ လိုုအပ္လာခဲ့ပါတယ္ဘုုရား။ သုုိ႔အတြက္ေၾကာင့္လည္း ေဖေဖာ္ဝါရီလ(၁၄)ရက္ေန႔မွာ ၿမိဳ႔မေက်ာင္း လမ္းရွိ ၿမိတ္က်ားေက်ာင္းမွာ ေကာ္မတီဖြဲ႔စည္းႏုုိင္ဖိုု႔အတြက္ အဆိုုျပဳၿပီး ညိွႏိႈင္းသေဘာတူညီမႈ ရယူခဲ့ၾကပါတယ္ဘုုရား။ ယခုုအခ်ိန္မွာဆိုုလွ်င္ ဒီလိုုစီမံကိန္းအဆင့္ဆင့္ေတြကိုု လုုပ္ေဆာင္ႏိုုင္ဖုုိ႔အတြက္ ၾသဝါဒေပးၿပီးသြန္သင္ေစာင့္ေရွာက္ေပးေတာ္မူၾကမည့္ ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ဘုုရားႀကီးနွင့္ အင္းစိန္ရြာမဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးအမႈးရွိေသာ ဆရာေတာ္ဘုုရားႀကီးမ်ား၊ အႀကံဥာဏ္ေကာင္းမ်ားျဖင့္ လမ္းညႊန္မႈေပးၾကမည့္ နာယကဂုုဏ္ႏွင့္ ျပည့္စံုုေတာ္မူၾကေသာ စေလဆရာေတာ္ ေဖာင္ေတာ္ဦးဆရာေတာ္ အစရွိေသာ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၊ ဒီစီမံကိန္းႀကီးေတြကုုိ လက္ေတြ႔က်က် အေကာင္အထည္ေဖာ္ၿပီး ဦးေဆာင္မႈေပးႏိုုင္ၾကမည့္ ဆရာေတာ္ဦးသာသန၀ရ၊ ဆရာေတာ္ဦးဥတၱရ အစရွိေသာဆရာေတာ္မ်ား၊ အဘက္ဘက္မွ ဝိုုင္းဝန္းကူညီေဆာင္ရြက္ေပးၾကမည့္ ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္မ်ား၊ သီလရွင္ဆရာႀကီးဆရာေလးမ်ား၊ တတ္သိပညာရွင္မ်ား၊ ဒါ့အျပင္ ဒီစီမံကိန္းစတင္ၿပီး လည္ပတ္လုုပ္ေဆာင္ႏုုိင္ဖိုု႔ မတည္လွဴဒါန္းေပးမည့္ အလွဴရွင္ ရိႈင္းဟုုပ္ကုုမၺဏီမွ ဒကာမႀကီးေဒါက္တာေဒၚခင္ခင္ရီတုုိ႔လည္း ယခုုအခမ္းအနားမွာ အားလံုုးစံုုစံုုလင္လင္နဲ႔ ေရာက္ရွိေနၾကပါၿပီ။ တစ္နည္းေျပာရမယ္ဆုုိရင္ေတာ့ ဘုုရားတပည့္ေတာ္တုုိ႔ အားလံုုးစုုေပါင္းၿပီး သင္ရိုုးညႊန္းတမ္းေရးဆြဲေရးစီမံကိန္းကိုု စတင္ဖိုု႔ အဆင္သင့္အေနအထားသိုု႔ ေရာက္ရွိေနၾကပါၿပီ ဘုုရား။ ထိုု႔အတြက္ေၾကာင့္လည္း ဓမၼစကူးလ္ျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုုကိုု မၾကာခင္အခ်ိန္အတြင္းမွာ အတည္ျပဳဖြဲ႔စည္းၾကရပါေတာ့မယ္ဘုုရား။ ယခုုဒီအခမ္း အနားမွာေရာက္ရွိေနၾကတဲ့ ဘုုရားတပည့္ေတာ္တုုိ႔တေတြဟာ မတူညီတဲ့ေဒသ၊ မတူညီတဲ့နယ္ပယ္ အသီးသီးမွ လာခဲ့ၾကေပမဲ့ ဘုုရားတပည့္ေတာ္တုု႔ိအားလံုုးမွာ တူညီတဲ့ဆႏၵ၊ တူညီတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ကိန္းဝပ္ေနခဲ့ၾကပါတယ္ဘုုရား။ ထိုုတူညီတဲ့ဆႏၵ၊ တူညီတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္ ေတြေၾကာင့္ပဲ ဘုုရားတပည့္ေတာ္တုုိ႔ ယခုုလိုုစုုစည္းႏိုုင္ခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္ပါတယ္ဘုုရား။ ဂုုဏ္ေက်းဇူး ေတာ္ႀကီးမားလွကုုန္ေသာ ဆရာေတာ္ဘုုရားႀကီးမ်ားျဖင့္ စုုစည္းထားရံုုတင္မကဘဲ သမိုုင္း အစဥ္အလာႀကီးမားၿပီး ႏွစ္ေပါင္းရာေက်ာ္သက္တမ္းရွိေနတဲ့ ဝိုုင္အမ္ဘီေအကဲ့သိုု႔ေသာ အဖြဲ႔အစည္းအသီးသီးကပါ ပူးေပါင္းအားျဖည့္ေပးထားတဲ့အတြက္ ယခုုဘုုရားတပည့္ ေတာ္တိုု႔ဖြဲ႔စည္းမည့္ ဓမၼစကူးလ္ျဖစ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႔အစည္းႀကီးဟာ ျမန္မာျပည္ႀကီးရဲ႕ လုိအပ္ခ်က္တစ္ခုအေနျဖင့္ လစ္ဟာေနတဲ့ကြက္လပ္ျဖစ္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာပညာေရးစနစ္တစ္ခုကိုု တည္တည္တ့ံတံ့ ခိုုင္ခိုုင္မာမာနဲ႔ တည္ေဆာက္ႏိုုင္ၿပီး ဘုုရားတပည့္ေတာ္တုုိ႔ရဲ့ ျမန္မာျပည္ႀကီးအတြက္၊ ဘုုရားတပည့္ေတာ္တိုု႔ရဲ့့ သာသနာေတာ္ႀကီးအတြက္၊ ဘုုရားတပည့္ေတာ္တုုိ႔ရဲ့ မ်ိဳးဆက္သစ္ကေလးလူငယ္မ်ားအတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းလွပတဲ့ အနာဂတ္ေတြကိုု ဖန္တီးေပးႏိုုင္လိ္မ့္မယ္လုုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ရင္း ဘုုရားတပည့္ေတာ္ရဲ့ ေလွ်ာက္ထားခ်က္ကိုု နိဂံုုးခ်ဳပ္အပ္ပါသည္ ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္အရွင္သူျမတ္မ်ားတုုိ႔ဘုုရား။
အရွင္ကုသလသာမိ ေလွ်ာက္ထားခဲ့ေသာ ေက်းဇူးတင္၀မ္းေျမာက္ေၾကာင္း စကား ....
ၾကြေရာက္ေတာ္မူလာၾကကုန္ေသာ အင္းစိန္ရြာမဆရာေတာ္ႀကီးအမွဴးျပဳေသာ ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္မ်ား၊ သီလရွင္ဆရာႀကီးဆရာေလးမ်ား၊ တတ္သိပညာရွင္မ်ားႏွင့္ အလွဴရွင္ ဒကာဒကာမ်ား အားလံုးတို႔ကို မဂၤလာပါလို႔ ႏႈတ္ခြန္းဆက္သပါရေစဘုရား။ ယခုလို က်က္သေရမဂၤလာ အေပါင္းႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ဘုရားတပည့္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ဓမၼစကူးလ္ျဖစ္ေျမာက္ေရး စုေပါင္းစည္းေ၀းပဲြ အခမ္း အနားသို႔ သာသနာျပဳလုပ္ငန္းမ်ားျဖင့္ မအားမလပ္သည့္ၾကားမွ ၾကြေရာက္ခ်ီးျမွင့္ေပးတဲ့အတြက္ စီစဥ္သူ အားလံုးကိုယ္စား ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါေၾကာင္း ဦးစြာ ေျပာၾကားလိုပါတယ္။ အားလံုးကို အခုလို စံုစံုညီညီ စုစုေ၀းေ၀း ဖူးေျမာ္ေတြ႕ျမင္ရတဲ့အတြက္ ဘုရားတပည့္ေတာ္တို႔အားလံုးရဲ႕ရင္မွာ ဂုဏ္ယူ၀မ္းေျမာက္ၾကည္ႏူးရ သလို အားလည္းတက္မိပါတယ္။ မိုင္ေထာင္ခ်ီေ၀းတဲ့ ခရီးတစ္ခုအတြက္ ပထမဆံုးေျခလွမ္းဟာ အခက္ခဲဆံုးလို႔ ဆိုတဲ့အတိုင္း ဒီေန႔ ဘုရားတပည့္ေတာ္တို႔ဟာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ လုပ္ေဆာင္ရမယ့္ ဓမၼစကူးလ္မ်ားျဖစ္ ေျမာက္ေရး စီမံကိန္းရဲ႕ ပထမဆံုးေျခလွမ္းကို စတင္ႏိုင္ခဲ့ၾကၿပီလို႔ ဆိုရမွာျဖစ္ပါတယ္။
ယေန႔ က်င္းပတဲ့ အစည္းအေ၀းဟာဆိုရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံဗုဒၶသာသနာသမိုင္းမွာ အထင္ကရသမိုင္းမွတ္တိုင္အျဖစ္ တည္ရွိေနမယ့္ အစည္းအေ၀းႀကီးတစ္ရပ္ဆိုရင္လည္း မွားမယ္မထင္ပါဘူးဘုရား။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ယေန႔ၾကြေရာက္လာတဲ့ ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္မ်ား၊ တတ္သိပညာရွင္မ်ားနဲ႔ ဘုရားတပည့္ေတာ္တို႔တစ္ေတြ စုေပါင္းႀကိဳးစားလိုက္တဲ့အတိုင္း ျမန္မာႏိုင္ငံအႏွံ႔အျပားမွာ ႏိုင္ငံေတာ္အဆင့္ ဓမၼစကူးလ္မ်ား ေပၚေပါက္ လာလွ်င္ ျမန္မာႏိုင္ငံဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ိဳးဆက္တို႔ရဲ႕ အေျခအေနဟာ အမ်ားႀကီး ေျပာင္းလဲတိုးတက္သြားမွာ ျဖစ္လို႔ပါပဲ။ အမွန္တကယ္လည္း ယေန႔ၾကြေရာက္လာတဲ့ ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္မ်ားေရာ၊ ဘုရားတပည့္ ေတာ္တို႔ေရာ အားလံုးဟာ ဓမၼစကူးလ္ျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ကိုယ္စြမ္းဉာဏ္စြမ္းရွိသမွ် မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ၾကေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ဇြဲသတၱိအျပည့္ရွိသူမ်ား ျဖစ္တယ္လို႔ ယံုၾကည္မိပါတယ္ဘုရား။
ယေန႔လို ဘုရားတပည့္ေတာ္တို႔ ေလးစားအားက်ရတဲ့ ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္မ်ား စံုစံုညီညီ တက္ေရာက္ အားေပးတဲ့အခါသမယမ်ိဳး ေရာက္ဖို႔အတြက္ ဘုရားတပည့္ေတာ္တို႔အေနနဲ႔ အထူးႀကိဳးစားခဲ့ၾကရပါတယ္ဘုရား။ ဘုရားတပည့္ေတာ္တို႔ဟာ လူငယ္မ်ားျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ ယေန႔ၾကြေရာက္လာတဲ့ ဆရာေတာ္သံဃာ ေတာ္မ်ားကဲ့သို႔ ဓမၼစကူးလ္ျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ဦးေဆာင္ဦးရြက္ျပဳလုပ္ႏိုင္စြမ္း အားနည္းၾကပါတယ္ဘုရား။ သို႔အတြက္ေၾကာင့္ ယေန႔ၾကြေရာက္လာတဲ့ ဆရာေတာ္သံဃာမ်ားအားလံုး သိထားၿပီးျဖစ္တဲ့အတိုင္း ဘုရားတပည့္ေတာ္တို႔ဟာ ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ဆိုသလို ဓမၼစကူးလ္ျဖစ္ေျမာက္ေရးကို ဦးေဆာင္ေပးႏိုင္စြမ္းရွိတဲ့ ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္မ်ားကို ေန႔မအားညမနား သြားေရာက္ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး အကူအညီမ်ား ေတာင္းခံခဲ့ပါတယ္ ဘုရား။ ယေန႔ၾကြေရာက္လာတဲ့ ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္မ်ားနဲ႔ ပရိသတ္အားလံုးတို႔ဟာ ဘုရားတပည့္ေတာ္ တို႔ရဲ႕ အကူအညီေတာင္းခံမႈကို ေမတၱာကရုဏာေရွ႕ထားၿပီး လက္ခံေပးလို႔ ဒီအခမ္းအနားကို ေရာက္ရွိေတာ္မူ လာၾကျခင္း ျဖစ္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။
ဘုရားတပည့္ေတာ္တို႔ ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္မ်ားထံ ခ်ဥ္းကပ္ခဲ့တဲ့ေနရာမွာ အခက္အခဲေပါင္းမ်ားစြာကိုလည္း ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။ နားလည္မႈလဲြမွားျခင္း၊ အျမင္မ်ားကဲြျပားျခင္းစတဲ့ အေျခအေနေပါင္းစံုကိုလည္း ေျဖရွင္း ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ရပါတယ္။ ဒီလို ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ခဲ့တယ္ဆိုရာမွာ ယေန႔ ၾကြေရာက္လာတဲ့ ဆရာေတာ္သံဃာ ေတာ္မ်ား၊ သီလရွင္ဆရာႀကီးဆရာေလးမ်ား၊ ဒကာဒကာမမ်ားအားလံုးက ၀ိုင္း၀န္းပံ့ပိုးအားေပးခဲ့ၾကလို႔၊ ယံုၾကည္ေပးခဲ့ၾကလို႔ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္မ်ားရဲ႕ အကူအညီ၊ အားေပးခ်ီးေျမွာက္မႈ မပါဘဲနဲ႔ ဒီေန႔ ဒီအခါသမယမ်ိဳး ဘယ္လိုမွ ျဖစ္မလာႏိုင္ဘူးလို႔ ဘုရားတပည့္ေတာ္မ်ား အၾကြင္းမဲ့ ယံုၾကည္မိပါတယ္ ဘုရား။ ဘုရားတပည့္ေတာ္တို႔အေပၚမွာ ထိုကဲ့သို႔ ယံုၾကည္ေပးခဲ့ၾကတဲ့အတြက္ ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္ မ်ားအားလံုးကို နက္နက္႐ႈိင္း႐ႈိင္း ေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္ဘုရား။ ဘုရားတပည့္ေတာ္တို႔ဘက္ကလည္း ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္မ်ားရဲ႕ ယံုၾကည္မႈနဲ႔ထိုက္တန္တဲ့ ေပးဆပ္မႈေတြ လုပ္ေဆာင္ရေတာ့မယ္ဆိုတာကို လည္း မွတ္သားနားလည္မိပါတယ္ဘုရား။ ေနာင္ဆက္လက္ လုပ္ေဆာင္ရမယ့္ ဓမၼစကူးလ္မ်ား ျဖစ္ေျမာက္ေရး လုပ္ငန္းစဥ္မွာလည္း ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္မ်ားနဲ႔ အားလံုးတို႔ရဲ႕ အသိပညာ၊ အတတ္ပညာမ်ား၊ စိတ္ကူး စိတ္သန္းေကာင္းမ်ား၊ အႀကံဉာဏ္ေကာင္းမ်ားနဲ႔ ၀ီရိယ၊ ဇြဲသတၱိနဲ႔ ဉာဏ္ပညာတို႔ကို ဆက္လက္လိုအပ္ေန အံုးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္မ်ားဘက္ကလည္း ဆက္လက္၀ိုင္း၀န္းပံ့ပိုးေပးၾကလိမ့္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္ဘုရား။
အမွန္အားျဖင့္ ဒီကေန႔ ဓမၼစကူးလ္ျဖစ္ေျမာက္ေရး စုေပါင္းစည္းေ၀းပဲြဟာ လုပ္ငန္းစဥ္တစ္ရပ္လံုးအေနနဲ႔ ၿခံဳၾကည့္ရင္ အစဆိုမွ အစပဲ ရွိပါေသးတယ္ဘုရား။ ဒီကေန႔ အစည္းအေ၀းၿပီးတာနဲ႔ ေရွ႕ဆက္ လုပ္ေဆာင္ရမယ့္ လုပ္ငန္းမ်ားက အမ်ားႀကီး ေစာင့္ႀကိဳလို႔ေနပါတယ္။ ဘုရားတပည့္ေတာ္တို႔ ဖဲြ႕စည္းပံုမွာ တင္ျပထားတဲ့အတိုင္း စီမံကိန္းကာလမွာ သင္ရိုးစီမံအဖဲြ႕အေနနဲ႔ သီရိလကၤာႏိုင္ငံစတဲ့ ႏိုင္ငံမ်ားမွာ အသံုးျပဳေနတဲ့ သင္ရိုးညႊန္းတမ္း စာအုပ္မ်ား၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ၊ ယဥ္ေက်းမႈသင္တန္းအသီးသီးမွာ အသံုးျပဳေနတဲ့ သင္ရိုးညႊန္းတမ္းစာအုပ္မ်ား၊ အျခားသက္ဆိုင္ရာ စာအုပ္စာတမ္းမ်ား စသည္တို႔ကို ရွာေဖြစုေဆာင္းၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ထိုကဲ့သို႔ ရွာေဖြစုေဆာင္းရင္းနဲ႔ မိမိတို႔ျဖစ္ခ်င္တဲ့ အဆင့္အတန္းမီ သင္ရိုးပံုစံကို ေဖာ္ေဆာင္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ထိုကဲ့သို႔ ေဖာ္ေဆာင္တဲ့ေနရာမွာလည္း အလုပ္အမႈေဆာင္အဖဲြ႕မွ ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္မ်ားထံသို႔ အခါအားေလ်ာ္စြာ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး အႀကံဉာဏ္မ်ား ေတာင္းယူၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ၿပိဳင္နက္တည္းမွာပဲ သင္႐ိုးညႊန္းတမ္း ေရးဆဲြတဲ့ ပညာရွင္မ်ားကို ရွာေဖြဆည္းကပ္ၿပီး သင္ရိုးေရးဆဲြေရးကို ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္သြားၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သို႔အတြက္ေၾကာင့္ ဓမၼစကူးလ္ေဖာင္ေဒးရွင္းရဲ႕ ပထမဆံုး ေျခလွမ္းျဖစ္တဲ့ သင္ရိုးညႊန္းတမ္းေရးဆဲြျခင္းကိစၥဟာ ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္မ်ားနဲ႔အဖဲြ႕၀င္တိုင္းအားလံုး စုေပါင္းညီညာစြာ လုပ္ေဆာင္ရမယ့္ လုပ္ငန္းႀကီးတစ္ရပ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကေန႔ ဒီအခ်ိန္ထိ စုစည္းမိၾကသူမ်ားအျပင္ ဓမၼစကူးလ္ျဖစ္ေျမာက္ေရးကို စိတ္ပါ၀င္စားတဲ့ အားေပးခ်ီးေျမွာက္လိုတဲ့ ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္မ်ား၊ သီလရွင္ဆရာႀကီးဆရာေလးမ်ားနဲ႔ အလွဴရွင္ဒကာ ဒကာမမ်ား ဆက္လက္ပူးေပါင္းပါ၀င္လာေအာင္ ႀကိဳးစားျခင္းျဖင့္ ဘုရားတပည့္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ဓမၼစကူးလ္ျဖစ္ ေျမာက္ေရးကို တိုးခ်ဲ႕ေဆာင္ရြက္သြားၾကအံုးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
သင္႐ိုးညႊန္းတမ္းမ်ား သက္မွတ္ထားတဲ့ကာလအတြင္း အခ်ိန္မီၿပီးစီးသြားတဲ့အခါမွာလည္း ဒီသင္႐ိုးညႊန္းတမ္းကို လက္ကိုင္ျပဳၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံတစ္၀ွမ္း ဓမၼစကူးလ္မ်ား ဘယ္လို ဖြင့္လွစ္ၾကမလဲ၊ ဓမၼစကူးလ္မ်ား ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ ေအာင္ ဘယ္လို ၀ိုင္း၀န္းႀကိဳးပမ္းၾကမလဲ၊ ဘယ္လို ေထာက္ပံ့ေပးၿပီး အေကာင္အထည္ေဖာ္ၾကမလဲ၊ ဘုရား တပည့္ေတာ္တို႔ ဓမၼစကူးလ္ေဖာင္ေဒးရွင္းရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္အတိုင္း ႏိုင္ငံေတာ္အဆင့္ အတိုင္းအတာအေနနဲ႔ ဓမၼစကူးလ္ေတြ ဖြင့္ျဖစ္ေအာင္ ဘယ္လို ႀကိဳးစားသြားၾကမလဲ … စတဲ့ ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ရမယ့္ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ား အမ်ားႀကီး က်န္ရွိေနပါေသးတယ္။ ထို ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ရမယ့္ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားအတြက္ ယေန႔ၾကြေရာက္လာတဲ့ ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္မ်ား၊ သီလရွင္ဆရာႀကီးဆရာေလးမ်ား၊ တတ္သိပညာရွင္မ်ားနဲ႔ အလွဴရွင္ဒကာဒကာမမ်ား အားလံုး တက္ညီလက္ညီ စုစုစည္းစည္းနဲ႔ ၀ိုင္း၀န္းအေကာင္အထည္ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္သြားၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီကေန႔ ၾကြေရာက္လာတဲ့ ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္မ်ား၊ သီလရွင္ဆရာႀကီးဆရာေလးမ်ား၊ တတ္သိပညာ ရွင္မ်ားနဲ႔ အလွဴရွင္ဒကာဒကာမမ်ား အားလံုးတို႔ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံတစ္၀ွမ္း ဓမၼစကူးလ္ေခါင္းေလာင္းသံမ်ား တညံညံျဖစ္ေစရမည္လို႔ အားခဲထားၾကသူမ်ား ျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ ယံုၾကည္မိပါတယ္။ ထိုကဲ့သို႔ယံုၾကည္ထားၾက သူမ်ားျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္လည္း ဒီေန႔ ဒီအစည္းအေ၀းကို တက္ေရာက္လာၾကျခင္း ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုႏိုင္ပါ လိမ့္မယ္။ ဒီေန႔ ဒီအစည္းအေ၀းမွာ စံုညီတက္ေရာက္အားေပးခဲ့ၾကသလိုမ်ိဳး ေနာက္ေနာင္လပတ္အစည္း အေ၀းမ်ား၊ အခါအားေလ်ာ္စြာ က်င္းပမည့္အစည္းအေ၀းမ်ားကိုလည္း ဆက္လက္တက္ေရာက္အားေပးၿပီး အႀကံဉာဏ္ေကာင္းမ်ား ခ်ီးျမွင့္ေပးၾကဖို႔ တိုက္တြန္းပါရေစဘုရား။
ဒီကေန႔ အစည္းအေ၀းမွာ တက္ေရာက္ၿပီး ဓမၼစကူးလ္ျဖစ္ေျမာက္ေရး အားေပးခဲ့တဲ့အတြက္ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ ျမန္မာႏိုင္ငံတစ္၀ွမ္း ဓမၼစကူးလ္ေခါင္းေလာင္သံမ်ား တညံညံ ျဖစ္လာတဲ့အခ်ိန္ဆိုလွ်င္ ျမန္မာ ႏိုင္ငံဗုဒၶဘာသာ ၀င္အားလံုးက ဒီေန႔အစည္းအေ၀းမွာ တက္ေရာက္လာတဲ့ ၾသ၀ါဒါစရိယဆရာေတာ္မ်ား၊ နာယက ဆရာေတာ္မ်ား၊ အလုပ္အမွဴေဆာင္အဖဲြ႕၀င္မ်ား၊ တတ္သိပညာရွင္မ်ား၊ ဘုရားတပည့္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ဓမၼစကူးလ္ စီမံကိန္း အဓိကအလွဴရွင္ ႐ႈိင္းဟုပ္ကုမၸဏီပိုင္ရွင္ ဒကာမႀကီး ေဒၚခင္ခင္ရီနဲ႔တစ္ကြ ဒကာဒကာမ အားလံုးတို႔ကို ထာ၀ရေက်းဇူးတင္ေနၾကမွာ ေျမႀကီးလက္ခပ္ မလဲြပါဘူး။
အထူးအားျဖင့္ ဒီကေန႔ အစည္းအေ၀းမွာ ၾသ၀ါဒစကားခ်ီးျမွင့္ေပးေတာ္မူေသာ အင္းစိန္ရြာမဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးအားလည္းေကာင္း၊ေရွ႕ဆက္လုပ္ေဆာင္ရမည့္လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို ျပည့္ျပည့္ စံုစံု တင္ျပေလွ်ာက္ထားေပးတဲ့ စိန္ရတနာဓမၼာစရိယစာသင္တိုက္ ပဓာနနာယကဆရာေတာ္အားလည္း ေကာင္း၊ ဓမၼစကူးလ္ျဖစ္ေျမာက္ေရး ျဖစ္ေပၚတိုးတက္မႈ အဆင့္ဆင့္ကို ရွင္းလင္းေလွ်ာက္ထားေပးခဲ့ေသာ ဆရာေလး ေဒၚေကတုမာလာအားလည္းေကာင္း၊ ေကာ္မတီအမည္စာရင္းမ်ားကို ဖတ္ၾကားတင္သြင္း ေပးခဲ့ေသာ ဦးစကၠပါလအားလည္းေကာင္း၊ အႀကံဳျပဳစကားမ်ား ျမြတ္ၾကားေပးခဲ့ၾကေသာ ဆရာေတာ္မ်ားအား လည္းေကာင္း၊ ၀ိုင္း၀န္းပါ၀င္ေဆြးေႏြးေပးခဲ့ၾကသူမ်ားအားလည္းေကာင္း၊ အစည္းအေ၀းျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ တတပ္တအား ပါ၀င္လွဴဒါန္းေပးခဲ့ၾကေသာ ေစတနာရွင္မ်ားအားလည္းေကာင္း၊ ဓမၼစကူးလ္ျဖစ္ေျမာက္ေရး အတြက္ လိုအပ္ေသာ န၀ကမၼမ်ားကို ေစတနာသဒၶါတရား ထက္သန္စြာျဖင့္ လွဴဒါန္းေပးခဲ့ေသာ ႐ႈိင္းဟုပ္ ကုမၸဏီမွ ဒကာမႀကီး ေဒၚခင္ခင္ရီအားလည္းေကာင္း၊ ဓမၼစကူးလ္ျဖစ္ေျမာက္ေရးစီမံကိန္း စတင္သည့္အခ်ိန္မွ ယေန႔အခ်ိန္အထိ ကိုယ္စြမ္းဉာဏ္စြမ္းရွိသမွ် ေန႔မအားညမနား ႀကိဳးစားလုပ္ေဆာင္စီစဥ္ေပးခဲ့ၾကေသာ စီစဥ္သူညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမမ်ားအားလည္းေကာင္း ဓမၼစကူးလ္ေဖာင္ေဒးရွင္းတစ္ဖဲြ႕လံုး ကိုယ္စား ေက်းဇူး ဥပကာရတင္ရွိပါေၾကာင္း ေျပာၾကားရင္းနဲ႔ ဘုရားတပည့္ေတာ္မ်ားရဲ႕ ေက်းဇူးတင္၀မ္းေျမာက္ေၾကာင္း စာလႊာကို နိဂံုးခ်ဳပ္အပ္ပါတယ္ဘုရား။

Sunday, March 11, 2012

ကေလးအေတြး

“ငါတို႔ ေက်ာင္းက ဆရာႀကီးဟာ ေန႔လယ္ေန႔ခင္းတိုင္း တစ္ေရးတေမာ အိပ္ေလ့ရွိတယ္”လို႔ ဆိုယန္ရွကုရဲ႕ တပည့္တစ္ေယာက္က ေျပာျပပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကေလးေတြက သူ ဘာျဖစ္လို႔ အဲဒီလို ေန႔ခင္းတိုင္း အိပ္ရသလဲလို႔ ေမးၾကည့္ၾကေတာ့ “ကြန္ျဖဴးရွပ္လည္း ေန႔ခင္းေတြမွာ ခဏအိပ္ေလ့ရွိတယ္၊ သူ႕လိုပဲေပါ့၊ ငါ့ဆရာကလည္း အိပ္မက္နယ္ေျမမွာ ေရွးသူေတာ္စင္ေတြကို ေတြ႕ဆံုဖို႔ တစ္ေရးတေမာ အိပ္တာျဖစ္တယ္”လို႔ ျပန္ေျဖပါတယ္။ ကြန္ျဖဴးရွပ္အိပ္တဲ့အခါ သူ႕အိပ္မက္ထဲမွာ ေရွးသူေတာ္စင္ေတြကို ေတြ႕ဆံုၿပီး အဲဒီအေၾကာင္းကို သူ႕တပည့္ေတြကို ျပန္ေျပာေကာင္း ျပန္ေျပာမွာေပါ့။

အရမ္းကို ပူတဲ့ တစ္ေန႔မွာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကေလးေတြဟာ တစ္ေရးတေမာ အိပ္စက္ေနခဲ့ၾကတယ္။ ဒီမွာတင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းဆရာႀကီးက ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ဆူပူပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကလည္း “ဆရာႀကီးခင္မ်ာ … ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေန႔ခင္းမွာ အိပ္တယ္ဆိုတာ အေၾကာင္းမဲ့မဟုတ္ပါဘူး၊ ကြန္ျဖဴးရွပ္လိုေပါ့၊ ေရွးသူေတာ္စင္ေတြနဲ႔ အိပ္မက္နယ္ေျမမွာ ေတြ႕ဖို႔ အိပ္ၾကတာပါ”လို႔ ျပန္ရွင္းျပပါတယ္။ အဲ့ဒီအခါ ဆရာႀကီးက “ကဲ ေျပာစမ္း၊ ေရွးသူေတာ္စင္ေတြဆီက ဘာေတြ သိခဲ့ရလဲ”လို႔ ေမးပါတယ္။ “ဟုတ္ကဲ့ပါ ဆရာႀကီးခင္မ်ာ … ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိပ္မက္နယ္ေျမကို ေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆရာႀကီးဟာ ေန႔လယ္ေန႔ခင္းတိုင္း တစ္ေရးတေမာ အိပ္ၿပီး ဒီအိပ္မက္နယ္ေျမကို လာေလ့ရွိတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ အဲဒါ ဟုတ္ပါသလားလို႔ ေမးပါတယ္။ အိပ္မက္နယ္ေျမက ေရွးသူေတာ္စင္ေတြက အဲဒီလို ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးကို ငါတို႔ တစ္ခါမွ မေတြ႕ဖူးပါဘူး၊ ဒီကိုလည္း မလာပါဘူး”လို႔ ျပန္ေျပာပါတယ္။

ဒီဇာတ္လမ္းေလးကို ဖတ္ၿပီးေတာ့ ငယ္ငယ္က အျဖစ္အပ်က္ေလးေတြကို ျပန္ေျပာင္းအမွတ္ရမိပါတယ္။ ငယ္ငယ္က ေတာရြာမွာ အေဖက ေရွ႕ကေန လွည္းကို ေမာင္းေနတယ္။ စာေရးသူက လွည္းေနာက္ဘက္ကို မ်က္ႏွာမူၿပီး လွည္းေပၚကေန ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ခ်ထားမိပါတယ္။


အဲဒီတုန္းက အေဖက ေျပာတယ္။ “ငါ့သား လွည္းေပၚကေန ေျခေထာက္ေတြကို ေအာက္မခ်ေကာင္းဘူး”၊ “ဘာျဖစ္လို႔လဲ အေဖ”၊ “ေအာ္ … ေျခေထာက္ေတြကို လွည္းေပၚကေန ေအာက္ကို တဲြေလာင္းခ်ထားရင္ နတ္က်ားေတြက လိုက္ကိုက္တတ္တယ္”၊ “နတ္က်ားေတြဆိုတာ ဘယ္လိုေတြလဲ”၊ “အာ … နတ္ေတြက က်ားေယာင္ဖန္ဆင္းထားတာကို ေျပာတာ၊ စကားေၾကာရွည္မေနနဲ႔ မင္း ေျခေထာက္ေတြ အေပၚကို ျပန္တင္စမ္း”။

စဥ္းစားတတ္တဲ့အရြယ္ေရာက္ေတာ့ “ဒါႀကီးက အဓိပၸာယ္မရွိဘူး”လို႔ ေတြးမိပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေတာအရပ္ေတြမွာ လွည္းလမ္းဆိုတာ ၿမိဳ႕ေပၚက ကားလမ္းေတြလို တစ္ျပင္တည္း၊ တစ္ညီတည္း မဟုတ္ဘူးေလ။ လွည္းဘီးရာႏွစ္ခုအလယ္မွာ မို႔ေမာက္ေနတဲ့ ေျမဂမူေတြ၊ ဆူးၿခံဳေလးေတြ ရွိတတ္တယ္။ လွည္းေပၚကေန ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ေအာက္ကို တဲြေလာင္းခ်ထားရင္ ေျမဂမူေတြနဲ႔ တိုက္ၿပီး ေျခေထာက္က်ိဳးႏိုင္တယ္။ ဆူးၿခံဳေတြနဲ႔ ၿငိၿပီး ဆူးေတြစူးႏိုင္တယ္။ ဒါကိုပဲ အေဖက “ေက်ာက္တံုးေတြ၊ ေျမဂမူေတြနဲ႔ တိုက္ၿပီး ေျခက်ိဳးတတ္တယ္၊ ဆူးၿခံဳေတြ ၿငိတတ္တယ္၊ ေျခေထာက္ကို အေပၚတင္စမ္း”လို႔ မေျပာဘဲ “နတ္က်ားေတြ ကိုက္တတ္တယ္”လို႔ အလြယ္ေျပာလိုက္ပါတယ္။

တစ္ခါက အေဖ ပုဆိန္နဲ႔ ထင္းခဲြေနေတာ့ ေရွ႕တည့္တည့္ကေန သြားရပ္မိပါတယ္။ ဘာရယ္မဟုတ္၊ အေဖျဖစ္သူ ထင္းခဲြေနတာကို သြားထိုင္ၾကည့္ေနမိတာပါ။ အဲဒီအခါ အေမက “ငါ့သား လာစမ္း၊ အဲဒီနားမွာ မထိုင္နဲ႔”လို႔ လွမ္းေျပာပါတယ္။ “ဘာျဖစ္လို႔လဲ အေမကလဲ”၊ “ေဟာဟိုမွာ ေတြ႕လား၊ မင္းအေဖကိုင္ထားတဲ့ ပုဆိန္ထိပ္မွာ စုန္းမႀကီး ရွိတယ္၊ ထင္းခဲြေနတဲ့အခ်ိန္ ကေလးေတြ အနားလာရင္ အဲဒီစုန္းမႀကီးက ထြက္ကိုက္တတ္တယ္”လို႔ ဆိုပါတယ္။ စဥ္းစားတတ္တဲ့အရြယ္ေရာက္ေတာ့ “ဒါကလည္း ဟုတ္ေသးပါဘူး”လို႔ ေတြးမိပါတယ္။

လူႀကီးေတြရဲ႕ ကေလးေတြ အႏၲရာယ္ကင္းပါေစဆိုတဲ့ ေစတနာေကာင္းနဲ႔ အလဲြအမွား ေျပာစကားေတြ ငယ္ငယ္ဘ၀မွာ အမ်ားႀကီး ၾကားခဲ့ရပါတယ္။ ဒီလို အလြယ္ေျပာတတ္တာကလည္း ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈလို႔ဆိုရမလား မေျပာတတ္ပါဘူး။ ေနရာတိုင္းမွာ လူႀကီးမိဘေတြဟာ ကေလးေတြကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ သေဘာေပါက္ေအာင္ ေျပာေလ့မရွိၾကပါဘူး။ ကေလးဆိုတာ ဘာမွမသိပါဘူး။ နားလည္လြယ္ေအာင္ ဒီလိုပဲ ေျပာရတယ္လို႔ ခံယူတတ္တဲ့အက်င့္က အ႐ိုးစဲြေနၿပီလို႔ေတာင္ ဆိုရမယ္။

အေနာက္တိုင္းက လူေတြနဲ႔ နားလည္တဲ့လူႀကီးမိဘေတြကေတာ့ ကေလးေတြကို တေလးတစား ျပဳမႈဆက္ဆံေလ့ရွိၾကတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာ့ ကေလးဆိုရင္ လူရာမသြင္းခ်င္ၾကဘူး။ ထားရာေန၊ ေစရာသြား၊ ခိုင္းတာလုပ္၊ ခံမေျပာန႔ဲ … ဆိုတဲ့ အေတြးစိတ္ကူးမ်ားသာ လႊမ္းၿခံေနၾကတယ္။ အဲဒီကေလးေတြက ႀကီးျပင္းလာေတာ့ သူတို႔ရဲ႕သားသမီးေျမးျမစ္ေတြ၊ တပည့္တပန္းေတြကိုလည္း တန္ဖိုးထားရေကာင္းမွန္း မသိၾကေတာ့ဘူး။ ဒီလိုနဲ႔ ျမန္မာျပည္က ကေလးနဲ႔လူႀကီးဟာ လံုးျခာလည္ၿပီး အာဏာရွင္ဆန္ဆန္ လူမႈ၀န္းက်င္ ျဖစ္လာခဲ့တယ္။

သီရိလကၤာႏိုင္ငံက အလွဴအတန္းပဲြေတြမွာဆိုရင္ ကေလးေတြကို လူႀကီးေတြရဲ႕ ေရွ႕မွာ ေနရာေပးၾကတယ္။ ကေလးတစ္ေယာက္က ဘုန္းႀကီးဆြမ္းကပ္ရင္၊ ဟင္းပန္းကန္ေတြ သယ္မ,ရင္ လူႀကီးေတြက ၀မ္းသာအားရနဲ႔ လိုက္လံကူညီေပးတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာ့ ဆြမ္းကပ္ေတြမွာ ကေလးေတြ ဟင္းခြက္မရင္ “ဟိုေကာင္ အသာေနစမ္း၊ ဟိုဟာ မကိုင္နဲ႔၊ ဒီဟာ မကိုင္နဲ႔” စသျဖင့္ ေငါက္ငမ္းၾကတယ္။ ကေလးက လူႀကီးလုပ္သလို လိုက္လုပ္ေနရင္ “ကေလးက ကေလးေနရာ ေနစမ္း၊ ဟိုမွာ ေတြ႕လား၊ ဘုန္းႀကီး ႐ိုက္လိမ့္မယ္”စသျဖင့္ ၿခိမ္းေျခာက္ၾကတယ္။ ၾကာလာေတာ့ ကေလးက လူေတာ မတိုးေတာ့ဘူး။ အခုေခတ္မွာေတာ့ အခ်ိဳ႕လူႀကီးေတြ အေနာက္တုိင္းက ပညာသင္နည္းစနစ္ေတြကို တုပယူၿပီး ကေလးေတြကို ေနရာေပးၿပီး အဓိကထား သင္ၾကားတဲ့စနစ္ေလးေတြ အသံုးျပဳလာတာ ေတြ႕ရတယ္။ ၀မ္းသာစရာပါပဲ။

ကေလးေတြန႔ဲပတ္သက္ၿပီး ဒီေန႔ေခတ္မွာ အတုယူသင့္တာကေတာ့ ဆရာေတာ္ဦးေဆကိႏၵပါပဲ။ ဘာသာေရးေလာကမွာ ကေလးေတြကို ဂ႐ုတစိုက္ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေပးဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ငယ္ငယ္ကတည္းက အထက္စီးနဲ႔ ဆက္ဆံဖို႔ ေျပာေနတဲ့ ဘာသာတရားကို ဒီေန႔ေခတ္ကေလးေတြက သေဘာက်မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ကေလးဆိုတာ ေပ်ာ္ဖို႔ပါးဖို႔၊ ေဆာ့ကစားဖို႔သာ အဓိက အာ႐ံုက်တာပါ။ ဒီအရြယ္ကေလးေတြကို မေဆာ့ရ၊ မကစားရဆိုၿပီး ေက်ာင္းေခၚကာ တရားထိုင္ခိုင္းလို႔ကေတာ့ ဗုဒၶဘာသာဟာ ဆက္ၿပီး လံုးပါးပါးေနအံုးမွာပဲ။ ဆရာေတာ္ဦးေဆကိႏၵကေတာ့ ကေလးေတြကို ေက်ာင္းမွာေပ်ာ္ေအာင္ အရင္ထားတယ္၊ ေက်ာင္းမွာေပ်ာ္ေနၿပီဆိုမွ ဆံုးမစကားေတြကို တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ထည့္ေပးတယ္။ အေပးအယူဆိုတာ ကေလးေတြနဲ႔ဆက္ဆံေရးမွာလည္း အေရးႀကီးပါတယ္။ ဘုန္းႀကီးေတြ၊ လူႀကီးမိဘေတြအေနနဲ႔ ကေလးတစ္ေယာက္ဆီက တစ္ခုခု လိုခ်င္တယ္ဆိုရင္ သူ လိုခ်င္တာ အရင္ေပးရပါလိမ့္မယ္။ သူတို႔က ကေလးဘာ၀ ေပ်ာ္ပါးေဆာ့ကစားခ်င္တယ္၊ ကိုယ္က ဘာသာေရးနာလည္သူေလးအျဖစ္ ျမင္ခ်င္တယ္။ ဒါကို ပါးပါးနပ္နပ္ အေပးအယူ လုပ္တတ္ဖို႔ လိုပါတယ္။

ဒီဇင္ဇာတ္လမ္းေလးမွာေတာ့ ေက်ာင္းသားကေလးေတြကို လြယ္လြယ္ေျပာတဲ့ဆရာကို ေက်ာင္းသားကေလးေတြက ျပန္လည္တုန္႔ျပန္တဲ့သေဘာေလးလို႔ ယူဆပါတယ္။ လူမႈအသိုင္းအ၀ုိင္းႀကီးတစ္ခုလံုုးမွာ ကေလးေတြကို တန္းဖိုးမထားဘဲ လြယ္လြယ္ေျပာဆိုေနအံုးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီဘက္ေခတ္မ်ိဳးဆက္သစ္ကေလးေတြရဲ႕ တုန္႔ျပန္မႈက ၀႐ုန္းသုန္းကား ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။

Sunday, February 26, 2012

ဘယ္လိုႀကီးပါလိမ့္ ဟ႐ို႕တို႔ရယ္

Image and video hosting by TinyPic

ဓမၼကထိကမ်ားအတြက္ ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ ထုတ္ျပန္ခ်က္ပါ။ internet connection မေကာင္းလို႔ က်န္တဲ့ စာရြက္ေတြေတာ့ မတင္လိုက္ႏိုင္ဘူး။ အဓိကစာရြက္ပဲ တင္လိုက္တယ္။

ဓမၼကထိကမ်ား လူမႈေရးေတြလည္း မေဟာရဘူးတဲ့။ လူမႈေရးဆိုတာ ဘာမ်ားပါလိမ့္ေနာ္။

လက္ေတြ႕တရားအားထုတ္ၿပီး ဆရာႀကီးဦးဂိုအင္ကာတို႔လို ဓမၼာစရိယမေအာင္တဲ့ လူတရားသမားႀကီးေတြလည္း သူတို႔ တရားကို ဘယ္လုိမ်ား ေဖာက္သည္ခ်ခြင့္ ရပါ့မလဲ။

၁၀ ၀ါ မျပည့္ေသးေသာ္လည္း ပညာျပည့္၀ၿပီး တရားေဟာၾကားလိုေသာ သံဃာေတာ္ေလးမ်ား တရားေဟာခ်င္ရင္ ဘယ္လိုမ်ား လုပ္ပါ့မလဲ။ ဖတ္ၿပီးေတာ့ ရယ္ရမလား၊ ေမာရမလားေတာင္ မသိေတာ့ပါဘူး။ ဒီထက္ပိုေျပာလိုက္ရင္လည္း သူေတာင္ေကာင္းႀကီးေတြကို မထိနဲ႔၊ ဘာဟဲ့၊ ညာဟဲ့ လုပ္ၾကအံုးမယ္။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္သာ စဥ္းစားၾကည့္ၾကေလ။ သူတို႔ ဘယ္ကို ေျခလွမ္းေနၾကသလဲ။

Friday, February 24, 2012

အသံမဲ့ အသံ

(၁)

အသံမဲ့ မိုးႀကိဳးလို႔ ေခၚတဲ့ ကင္နင္ေက်ာင္းက ဆရာႀကီး မိုကူ႐ိုင္းထံမွာ တိုယိုလို႔ ေခၚတဲ့ အသက္ ၁၂-ႏွစ္အရြယ္ရွိ အလုပ္အေၾကြး တစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။ တိုယိုေလးဟာ သူ႕ဆရာရဲ႕ အခန္းကို စိတ္ပ်ံ႕လြင့္တာေတြ ရပ္ေစတဲ့ ကိုအန္မ်ား သင္ၾကားဖို႔၊ စန္ဇင္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ညႊန္ၾကားခ်က္မ်ားကို ရယူဖို႔ တပည့္ေတြ လာလာေနၾကတာကို ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ေတြ႕ျမင္ေရပါတယ္။

တိုယိုေလးကလည္း ဒီလို စန္ဇင္ပညာကို သင္ခ်င္လာခဲ့ပါတယ္။ ဆရာႀကီး မိုကု႐ိုင္းကေတာ့ “ငါ့တပည့္ ေနပါအံုး၊ မင္းက အရမ္းငယ္ေသးတယ္”လို႔ဆိုၿပီး မသင္ေပးခဲ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ တိုယိုေလးက အတင္းေတာင္းဆိုေတာ့ ေနာက္ဆံုးမွာ သင္ေပးဖို႔ သေဘာတူခဲ့ရတယ္။ ညေနခင္း၊ သင့္ေတာ္တဲ့အခ်ိန္မွာ တိုယိုေလးဟာ စန္ဇင္သင္ေပးတဲ့ မိုကု႐ိုင္းရဲ႕အခန္းတံခါးခံုေလးဆီကို အေရာက္သြားခဲ့တယ္။ သူေရာက္ေနတာ သိဖို႔ ေခါင္းေလာင္းေလးကို ထိုးလိုက္တယ္။ တံခါးအျပင္မွာပဲ ႐ို႐ိုေသေသ ဦးညႊတ္လိုက္တယ္။ ႐ိုေသစြာနဲ႔ ဆရာႀကီးေရွ႕မွာ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး ထိုင္ေနခဲ့တယ္။

ထိုအခါ မိုကု႐ိုင္းက “လက္ခုပ္ႏွစ္ဖက္ တီးလိုက္တဲ့အခါမွာ မင္း အဲဒီအသံကို ၾကားရတယ္၊ အခု လက္ခုပ္တစ္ဖက္တည္း တီးတဲ့အသံကို ျပပါ”လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။ တိုယိုေလးဟာ ဆရာႀကီးကို အ႐ိုအေသေပးၿပီး ဒီျပႆနာကို စဥ္းစားေျဖရွင္းဖို႔ သူ႕အခန္း သူျပန္သြားခဲ့တယ္။ တိုယိုေလးေနတဲ့အခန္း ျပတင္းကေန ကေခ်သည္မေလးရဲ႕ သီခ်င္းသံသာသာေလးကို ၾကားလိုက္ေတာ့ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာနဲ႔ “အား … ငါ သိၿပီ”လို႔ ထေအာ္လိုက္တယ္။ ေနာက္ရက္ ညေနခင္း ဆရာႀကီးနဲ႔ေတြ႕ေတာ့ “လက္ခုပ္တစ္ဖက္တည္းတီးတဲ့အသံကို ငါ့ကို သ႐ုပ္ေဖာ္ျပစမ္း”လို႔ ခိုင္းလိုက္တယ္။ တိုယုိေလးက ကေခ်သည္မေလး ဆိုခဲ့တဲ့ သီခ်င္းကို တီးျပလိုက္ပါတယ္။

ထိုအခါ မိုကု႐ိုင္းက “အိုး.. အိုး .. မဟုတ္ေသးဘူး၊ ဒါက လက္ခုပ္တစ္ဖက္တည္း တီးတဲ့အသံ မဟုတ္ဘူး၊ မင္း လံုး၀ သေဘာမေပါက္ေသးဘူး”လို႔ ဆိုလိုက္ပါတယ္။ တိုယိုေလးဟာ ဒီသီခ်င္းသံက ငါ့ကို အေႏွာက္အယွက္ေတာင္ ျဖစ္ေနသလားလို႔ ေတြးၿပီး သူ႕ေနတဲ့ေနရာကို တိတ္ဆိတ္တဲ့ေနရာကို ေရႊ႕ေျပာင္းလိုက္ၿပီး တရားဆက္ထိုင္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ “လက္ခုပ္တစ္ဖက္တည္း တီးတဲ့အသံက ဘာမ်ား ျဖစ္ေလမလဲ”လို႔ ေတြးေနမိပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေရစက္ေလးေတြ တစ္စက္စက္ က်ေနတဲ့အသံကို ၾကားၿပီး “ေအာ္ .. ဟုတ္ၿပီ၊ လက္ခုပ္တစ္ဖက္တည္း တီးတဲ့အသံက ဒါပဲ ျဖစ္လိမ့္မယ္”လို႔ ေတြးမိၿပီး ေနာက္တစ္ေန႔ သူ႕ဆရာနဲ႔ေတြ႕တဲ့အခါ “လက္ခုပ္တစ္ဖက္တည္း တီးတဲ့အသံဟာ ေရစက္က်သံပါပဲ”လို႔ ေျဖလိုက္ပါတယ္။

ထိုအခါ မိုကု႐ိုင္းက “ဘာတဲ့ … ဘာတဲ့ … ေရစက္က်သံဟာ ေရစက္က်သံပဲ ျဖစ္မွာေပါ့၊ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး လက္ခုပ္တစ္ဖက္တည္း တီးတဲ့အသံ ျဖစ္မွာလဲ၊ သြား .. ထပ္ႀကိဳးစားလိုက္အံုး”လို႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။ တိုယိုေလးခမ်ာ လက္ခုပ္တစ္ဖက္တည္း တီးတဲ့အသံ ၾကားရဖို႔ တရား႐ႈမွတ္လည္း အခ်ည္းႏွီးပဲ ျဖစ္ေနရပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ ဆက္ၿပီး လက္ခုပ္တစ္ဖက္တည္း တီးတဲ့အသံဆိုတာ ေလတိုးသံလို႔ ေျပာလည္း သူ႕ဆရာက ျငင္းလႊတ္လုိက္ျပန္တယ္။ ေနာက္ထပ္တစ္ဖန္ လက္ခုပ္တစ္ဖက္တည္း တီးတဲ့အသံဆိုတာ ဇီးကြက္ေအာ္သံလို႔ဆိုလည္း မဟုတ္ျပန္ဘူး။ က်ိဳင္းေကာင္ေအာ္သံလို႔ ဆိုေတာ့လည္း အပယ္ခ်ခံရျပန္တယ္။

ဒီလိုနဲ႔ တိုယိုေလးဟာ ေနာက္ထပ္ ၁၀-ႀကိမ္ထက္မနည္း သူ႕ဆရာဆီကို အသံမ်ိဳးစံု ေျပာျဖစ္ခဲ့တယ္။ တိုယိုေလး ေျပာသမွ် အသံအားလံုးကို သူ႕ဆရာက အမွားခ်ည္းပဲ၊ မမွန္ေသးဘူးလို႔သာ ျပန္ေျဖတယ္။ ေနာက္ထပ္ ၁-ႏွစ္နီးပါးမွ် တိုယိုေလးခမ်ာ လက္ခုပ္တစ္ဖက္တည္း တီးတဲ့အသံဆိုတာ ဘာျဖစ္ပါလိမ့္မလဲလို႔ ေတြးေတာေနခဲ့ရတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ တိုယိုေလးဟာ တရားကို တရစပ္႐ႈမွတ္ၿပီး အသံအားလံုးကို ဆင္ျခင္သံုးသပ္မိတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ “ငါဟာ ဘာအသံကိုမွ မယူေတာ့ဘူး”လို႔ သံုးသပ္လိုက္မွ “အသံမဲ့ အသံကို ငါ ရၿပီ”လို႔ ေၾကြးေၾကာ္လိုက္ၿပီး လက္ခုပ္တစ္ဖက္တည္း တီးတဲ့အသံကို သိျမင္သေဘာေပါက္သြားပါေတာ့တယ္။

(၂)

ၿပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္က “ဟိုပင္ညက လက္ခုပ္သံ”ဆိုၿပီး ေဆာင္းပါးေလးတစ္ပုဒ္ ေရးခဲ့ဖူးတယ္။ ဟိုပင္ၿမိဳ႕ကို သြားလည္တုန္းက အေၾကာင္းေလးကို လက္ခုပ္တစ္ဖက္တည္း တီးတဲ့အသံနဲ႔ ေရာစပ္ၿပီး ေရးခဲ့ဖူးပါတယ္။ ပံုျပင္ေလး(ဇာတ္လမ္း)အစံုေတာ့ မပါပါဘူး။ အခုဆိုရင္ ဇင္ဇာတ္လမ္းေလးေတြနဲ႔ စာဖတ္သူတို႔လည္း အေတာ္အတန္ ရင္းႏွီးေနေလာက္ပါၿပီ။ ဇင္ပံုျပင္ဇာတ္လမ္းေလးေတြရဲ႕ ရသကိုလည္း အေတာ္အသင့္ ခံစားမိေလာက္ၿပီလို႔ ခံစားမိပါတယ္။

ဇင္ဇာတ္လမ္းေတြရဲ႕ အႏွစ္သာရက ဘာလဲလို႔ ေမးလာရင္ စာဖတ္သူတို႔ ဘယ္လို ေျဖမလဲ။ တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳးစီနဲ႔ အျမင္အမ်ိဳးမ်ိဳး ေျပာၾကမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ စာဖတ္သူတို႔ လက္ခံႏိုင္မလားေတာ့ မသိဘူး။ စာေရးသူရဲ႕ အျမင္အရေတာ့ ဇင္ဇာတ္လမ္းေလးေတြရဲ႕ အႏွစ္သာရဟာ “ေအးခ်မ္းတိတ္ဆိတ္မႈေတြနဲ႔ ယွဥ္တဲြေနတဲ့ လြတ္လပ္မႈ”ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္။

(၃)

တစ္စံုတစ္ရာကို နက္နက္နဲနဲ၊ နက္နက္႐ႈိင္း႐ႈိင္း ခံစားမိၿပီဆိုရင္ လူတိုင္းလူတိုင္းမွာ စကားလံုးေတြ ရွားပါးသြားတတ္ၾကပါတယ္။ ေအးခ်မ္းတည္ၿငိမ္တဲ့ တရားဘက္ဆိုင္ရာ၊ အသိအျမင္၊ အေတြးအေခၚဆိုင္ရာ ခံစားခ်က္ေတြမွ မဟုတ္ပါဘူး။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာတရားကို ေလးေလးနက္နက္ ခံစားတတ္သူေတြေတာင္ သူတို႔ ခံစားခ်က္ေတြ ေလးနက္လာၿပီဆိုရင္ သူတို႔ ခံစားခ်က္ကို ေဖာ္ထုတ္ဖို႔ စကားလံုးေတြ ေပ်ာက္ဆံုးေနတတ္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ နားလည္ရခက္တဲ့ စာေတြ၊ ကဗ်ာေတြ ျဖစ္လာတတ္ၾကတာပဲ မဟုတ္ပါလား။

(၄)

မိုးလင္းကေန မိုးခ်ဳပ္ အသံေတြ ၾကားေနရပါတယ္။ သာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္အသံေတြလည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မယ္။ စိတ္မခ်မ္းေျမ့စရာအသံေတြလည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မယ္။ မိမိနားထဲကို ၀င္လာတဲ့အသံတိုင္းကို မိမိစိတ္က “ဒီအသံကေတာ့ ဘယ္လို၊ ဟိုအသံကေတာ့ ဘယ္လို”ဆိုၿပီးေတာ့လည္း မခဲြျခားဘဲ မေနတတ္ၾကဘူး။ အဲဒီလို ၾကားလိုက္ရတဲ့အသံေတြနဲ႔ ေန႔စဥ္ဘ၀ရဲ႕ ေကာင္းျမတ္ျခင္း၊ ဆိုးယုတ္ျခင္း (ကုသိုလ္၊ အကုသိုလ္)ေတြကို အေတြးနဲ႔ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အေျပာနဲ႔ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အလုပ္နဲ႔ေသာ္လည္းေကာင္း ဖန္တီးလုပ္ေဆာင္ေနၾကရတယ္။ ဒါက သက္ရွိေတြရဲ႕ သြားၿမဲလမ္းပါပဲ။

ေကာင္းတဲ့အသံကို ၾကားလိုက္ေတာ့ မိမိႏွလံုးသားထဲမွာ ေကာင္းတဲ့အသံေလးက ပဲ့တင္ထပ္သြားလိုက္တယ္။ မေကာင္းတဲ့အသံကို ၾကားလိုက္ေတာ့ မိမိရင္ထဲမွာ အပူမႈိင္းေတြေရာေနတဲ့ အသံေလးက ၀႐ုန္းသုန္းကား ျဖစ္သြားတယ္။

ေကာင္းတဲ့အသံ၊ ဆိုးတဲ့အသံရယ္လို႔ မခဲြျခားဘဲ ထားလိုက္ေတာ့ ရင္ထဲႏွလံုးသားထဲမွာ ဘာအသံေလး ျဖစ္သြားမလဲ။ (ေျပာခ်င္တာက ဒါပဲ ျဖစ္မယ္ ထင္ပါတယ္)။

မိမိတို႔ထံကို ၀င္လာေသာ အသံမ်ားက လက္ခုပ္တစ္ဖက္၊ မိမိတို႔ (အာ႐ံုခံ)က လက္ခုပ္တစ္ဖက္၊ ထိုလက္ႏွစ္ဖက္ ထိခတ္လိုက္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္လာတဲ့ အာ႐ံုခံစားမႈမ်ားက လက္ခုပ္သံမ်ား ျဖစ္တယ္။

(၅)

အခု ေဆာင္းပါးကို အဆံုးသတ္ေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ စာဖတ္သူက လက္တစ္ဖက္ကို ေလထဲ အဆင္သင့္ေျမွာက္ထားလိုက္ပါ။ အသက္ကို ခပ္ျပင္းျပင္း ႐ႈ႐ႈိက္လိုက္ပါ။ ၿပီးရင္ ျဖည္းျဖည္းၿငိမ္ၿငိမ္ေလး လက္တစ္ဖက္တည္းနဲ႔ လက္ခုပ္တီးၾကည့္ပါ။ ထိုအသံကို ၾကားလိုက္တာနဲ႔ ရင္ထဲမွာ ေအးၿငိမ္းမႈတစ္ခု သို႔မဟုတ္ တစ္ခုထက္မနည္း သင္ခံစားမိပါလိမ့္မယ္။

ေအးၿငိမ္းမႈကို ေလးေလးနက္နက္ ခံစားဖို႔ဆိုရင္ေတာ့ ဒိထက္ပိုၿပီး ေလးေလးနက္နက္ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ ႀကိဳးစားဖို႔ေတာ့ လိုတာေပါ့။

Thursday, February 23, 2012

မေျပာခ်င္လည္း ေျပာရအံုးမယ္



(၁)
ခုတေလာ အသံေတြက ဆူညံေနတယ္။ တိုင္းျပည္အေျပာင္းအလဲအေၾကာင္း၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေၾကာင္း၊ ေရြးေကာက္ပဲြအေၾကာင္း၊ မဟနအေၾကာင္း အေၾကာင္းေတြက စံုလွတယ္။ အင္တာနက္သတင္းေတြ၊ ဘေလာဂ္ေတြ၊ ၀က္ဘဆိုက္ေတြ၊ ေဖ့စဘြတ္ခ္ေတြ ဖြင့္လိုက္တိုင္း ဒီအေၾကာင္းေတြက ေနရာယူထားတယ္။ ဒါက ဘာဆန္းလဲ။ ကိုယ့္တိုင္းျပည္အေၾကာင္း ကိုယ့္ျမန္မာေတြ ေျပာၾကမွာေပါ့။ ဒီေတာ့ ေျပာစရာရွိတာက တို႔တိုင္းျပည္ေတာ့ ဒီလို အေျပာင္းအလဲေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ ဒီလိုအခ်ိန္မွာ တို႔က မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနရမွာလား။ ဘယ္ေခတ္မွာမွ ဗုဒၶဘာသာဟာ ႏိုင္ငံ့အေရးေတြနဲ႔ ကင္းကြာမေနခဲ့ဘူးဆိုတာ ေတြ႕ရမယ္။ ေခတ္တိုင္းေခတ္တိုင္း ဆရာေတာ္ေတြဟာ တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြကို အႀကံဉာဏ္ေတြ ေပးခဲ့တယ္။ ေကာင္းရာမြန္ရာေတြကို ေျပာၾကားေပးခဲ့တယ္။
ဒီလို တရားနဲ႔အညီ အုပ္ခ်ဳပ္ဖို႔ အႀကံေပးတာနဲ႔ ဒီဆရာေတာ္ေတြဟာ ကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္ မလုပ္ဘူး။ ႏိုင္ငံေရးေတြ လုပ္ေနတယ္လို႔ ဆိုရေတာ့မလား။ ဘယ္သမိုင္းဆရာကမွ အဲဒီဆရာေတာ္ေတြကို ႏိုင္ငံေရးလုပ္တဲ့ ဆရာေတာ္ေတြလို႔ မေျပာခဲ့ဘူး။ တို႔ ဗုဒၶဘာသာဟာ တိုင္းျပည္ေကာင္းစားေရးအတြက္ ဘုရင္ေတြကိုေတာင္မွ ဆံုးမၾသ၀ါဒေပးခဲ့တယ္၊ တိုင္းသူျပည္သားအေရးကို လ်စ္လ်ဴမရႈခဲ့ဘူးလို႔ေတာင္မွ ဂုဏ္ယူေျပာၾကေသးတယ္။ ဒီဘက္ေခတ္ေရာက္မွ ဘာေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကတာလဲ။
(၂)
အသက္ႀကီးႀကီး ဆရာေတာ္ေတြက အာဏာရွင္အစိုးရ တက္လာေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးဆိုၿပီး တတြတ္တြတ္ ရြတ္ဆို ဖားယားၾကတယ္။ ဟိုဟာလုပ္ေပးဖို႔၊ ဒီဟာ လုပ္ေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုတယ္။ အမွန္တကယ္ ငတ္ျပတ္ေနတာေတြ သိရဲ႕နဲ႔ ျပည့္စံုေနသလိုလို (အာဏာရွင္အႀကိဳက္) ေျပာေပးၾကတယ္။ ျပည္သူေတြ စိတ္ဆင္းရဲေနတာေတြ သိရဲ႕နဲ႔ စိတ္ခ်မ္းသာေနသလိုလို ေျပာေပးၾကတယ္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြ ခိုင္းတာ အကုန္လုပ္ေပးတယ္။ အာဏာရွင္တည္ၿမဲေရး ၾသ၀ါဒေတြ ေပးၾကတယ္။ ေျပာရရင္ အာဏာရွင္ေတြ ေကာင္းေၾကာင္းေျပာေပးၾကတယ္။ ကဲ . ဟုတ္ၿပီ။ ဒီဆရာေတာ္ေတြ ဒီလို ေျပာ၊ ဒီလို လုပ္ေနတာကိုက်ေတာ့ ဒီဆရာေတာ္ေတြ ႏိုင္ငံေရး လုပ္တယ္လို႔ ဘယ္သူ ေျပာသလဲ။
(၃)
ကိုယ္ေတာ္ေလးေတြကလည္း သူတို႔ ခံယူခ်က္နဲ႔သူတို႔ အေမစု ေကာင္းေၾကာင္း ေျပာၾကတယ္။ ျပည္သူေတြ ငတ္ေနတာကို ေျပာျပတယ္။ ကေလးေတြ စာမတတ္တာေတြ ေျပာၾကတယ္။ ေက်ာင္းမေနႏိုင္ၾကတာ ေျပာၾကတယ္။ ျပည္သူေတြ အထူးသျဖင့္ ေက်းလတ္ျပည္သူေတြ စား၀တ္ေနေရး မေျပလည္တာေတြ ေျပာၾကတယ္။ တိုင္းျပည္မွာ ရွိတဲ့ မတရားမႈေတြ၊ အဓမၼမႈေတြကို ေျပာၾကတယ္။ (ဆရာေတာ္ႀကီးေတြလို ဖားတာယားတာေတြေတာင္ မပါဘူး)။ ကဲ ဟုတ္ၿပီ။ ဒီလို ကိုယ့္တိုင္းျပည္တြင္းက ဒီလို အေျခအေနေတြကို ေျပာေနတဲ့ ကိုယ္ေတာ္ေလးေတြကိုေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔ ဘယ္လို တံဆိပ္ခတ္ႏွိပ္ေပးၾကသလဲ။ ဒီကိုယ္ေတာ္က ႏိုင္ငံေရး လုပ္တယ္တဲ့။
တခ်ိဳ႕ ဒကာ၊ ဒကာမေတြကလည္း လာေသးတယ္။ အရွင္ဘုရားဆိုက္မွာ ႏိုင္ငံေရးအေၾကာင္းေတြ ဆက္ေရးေနရင္ တပည့္ေတာ္ အရွင္ဘုရား ပညာေရး မေထာက္ပံ့ေတာ့ဘူးတဲ့။ က်ဳပ္ကလည္း ရွင္းတယ္။ ဒကာတို႔လို လူေတြနဲ႔ ေ၀းေလေကာင္းေလပဲလို႔။ တရားမမွ်တတာကို တရားမွ်တတယ္၊ ဆင္းရဲေနၾကတာကို ခ်မ္းသာေနၾကတယ္လို႔ က်ဳပ္ကလည္း ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာဘူး။ ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ တရားမွ်တမႈ မရွိတာကို ရွိေအာင္၊ ဆင္းရဲေနတာကို ခ်မ္းသာေအာင္ နည္းလမ္းေတြ အမ်ားႀကီး ေပးထားတယ္။ ျမတ္္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ စိတ္ခ်မ္းသာ၊ ကိုယ္ခ်မ္းသာေရး နည္းလမ္းေတြဟာ ေလာကကေန ကင္းကြာမေနဘူးဆိုတာ မွတ္ထားရမယ္။ က်ဳပ္တစ္ခါ ေရးထားဖူးတယ္။ ကူဋဒႏၲသုတ္ဆိုတာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္တုိင္ ေဟာထားတဲ့ တိုင္းျပည္တည္ေဆာက္ေရး တရားပဲ။
ဒီေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔ မလွဴခ်င္လည္း မလွဴနဲ႔။ က်ဳပ္ကေတာ့ လိပ္ျပာသန္႔သန္႔နဲ႔ ဆက္ေျပာမွာပဲ။
(၄)
အခုလည္း လာၾကေသးတယ္။ မဟနေတြကို ေရးတာ မေကာင္းဘူး။ အဲ့ဒီလို မေရးသင့္ဘူးတဲ့။ ဘာျဖစ္လို႔လည္း. မင္းအေတြးအေခၚေတြက ငါ ေျပာလိုက္ရင္ ၿပိဳလဲကုန္အံုးမယ္လို႔ဆိုေတာ့ ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ႀကီးလို ဆရာေတာ္ႀကီးေတြ ပါေနလို႔ေပါ့တဲ့။ ေအး ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ႀကီး ပါေတာ့ ဘာျဖစ္လဲကြ၊ ငါက ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ႀကီးကို ျပစ္မွားတာမွ မဟုတ္တာ၊ ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္လို ဆရာေတာ္ေတြကို ငါ ေလးစားဦးခိုက္ၿပီးသားပဲ၊ အခုဟာက မဟနက မတရားမႈေတြ၊ အဂတိလိုက္စားတာေတြ၊ ျပည္သူေတြ နာမွာ၊ ဒုကၡေရာက္မွာကို ထည့္မတြက္ဘဲ အစိုးရအလိုက် ဆံုးျဖတ္ေျပာဆိုေပးတာေတြ မင္းမသိခ်င္ေယာင္ မေဆာင္ပါနဲ႔။ အဲဒါေတြ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေရးအတြက္ တစ္ခုခု လုပ္ၾကေစဖို႔ ငါ ေရးေန၊ ေျပာေနတာ
အခ်ိဳ႕ကလည္း လာေသးတယ္။ မဟနဆရာေတာ္ေတြ ဦးေဆာင္ညႊန္ၾကားေထာက္ပံ့ထားတဲ့ တကၠသိုလ္မွာ ပညာသင္ခဲ့ရတဲ့ ေက်းဇူးေတြ မင္း မေမ့နဲ႔တဲ့။ ဒါက ေခါင္းမရွိလို႔ ေျပာတာ။ မဟနေတြ (ဘယ္သူကလဲြၿပီး ဘယ္သူက လဲြၿပီးလို႔ ေျပာေနရင္ ၿပီးမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ မဟနလို႔ပဲ သံုးရမွာပဲ) တကၠသိုလ္စာသင္ခန္းထဲကို ဘယ္ႏွစ္ေခါက္ ေရာက္ဖူးသလဲ။ တကၠသိုလ္မွာ စာဘယ္လို သင္ရတယ္၊ စည္းကမ္းေတြ ဘယ္လိုဘယ္ညာ ဘယ္ေလာက္ထိ သူတို႔ သိသလဲ။ တကၠသိုလ္ရဲ႕ အထက္မွာ မဟနကို တင္ထားေပမယ့္ နာမည္ပဲ ရွိတယ္ဆိုတာ အားလံုးသိေနတာပဲ။
တကၠသိုလ္မွာ အခမဲ့ရတဲ့ လွ်ပ္စစ္မီး၊ အခမဲ့စားရတဲ့ ဆြမ္း၊ အခမဲ့သင္ရတဲ့ ပညာေရး . ဒီကုန္က်စရိတ္ေတြ အားလံုးဟာ ျပည္သူေတြရဲ႕ ေခၽြးေတြပါဗ်ာ။ ျပည္သူေတြရဲ႕ လုပ္အားေတြပါ။ ခ်မ္းသာသူအနည္းငယ္နဲ႔ ဆင္းရဲသားျပည္သူေတြရဲ႕ ေက်းဇူးေတြပါဗ်ာ။
(၅)
ဒီေက်းဇူးေတြကို ဆပ္ခ်င္လို႔ က်ဳပ္ကေတာ့ ျပည္သူေတြဘက္က အၿမဲတမ္း ရပ္တည္ေျပာေနမွာပဲ။ ဒါကိုပဲ ႏိုင္ငံေရးလုပ္တယ္ဆိုၿပီး ေခါင္းစဥ္တပ္ခ်င္သူေတြ ေျပာခ်င္သလို ေျပာ၊ ဒီလို ေျပာလို႔ မလွဴခ်င္ဘူးဆိုလည္း မလွဴၾကနဲ႔။ အခန္႔မသင့္လို႔ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ခ်င္တယ္ဆို ဖမ္း၊ ခ်ဳပ္။ က်ဳပ္ကေတာ့ ျပည္သူေတြရဲ႕ ေက်းဇူးေတြ က်န္ရွိေနေသးလို႔ ဆက္ေျပာမွာပဲ။
က်ဳပ္တို႔ ဘုန္းႀကီးေတြ ျပည္သူေတြရဲ႕ ဆြမ္းကို စား၊ ျပည္သူေတြ ေဆာက္ေပးတဲ့ေက်ာင္းမွာ ေန၊ ျပည္သူေတြ ေပးတဲ့ အ၀တ္ကို ၀တ္၊ ျပည္သူေတြ ေပးတဲ့ ေဆးနဲ႔ က်န္းမာေနခဲ့ၾကရတာပါ။ ဒီလို အဘက္ဘက္က ေထာက္ပံ့ေကၽြးေမြးလာခဲ့တဲ့ ျပည္သူေတြကို က်ဳပ္တို႔ ဘာေတြမ်ား ေပးဆပ္ၿပီးၿပီလဲဗ်ာ။
ေျပာလိုက္ရင္ ကိုယ့္ေပါင္ကိုယ္ လွန္ေထာင္းတာ ျဖစ္အံုးမယ္။ ခရစ္ယာန္ေက်ာင္းေတြကို လွဴတဲ့ ပိုက္ဆံေတြဟာ ေရာဂါေ၀ဒနာသည္ေတြ၊ ေက်ာင္းမတက္ႏိုင္တဲ့ ကေလးေတြ၊ ဆင္းရဲတဲ့ မိသားစုေတြ ပညာေရးလုပ္ငန္း၊ ပရဟိတလုပ္ငန္းေတြဆီ ေရာက္သြားတယ္။ က်ဳပ္တို႔ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြကို လွဴတဲ့ ပိုက္ဆံေတြကေတာ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထဲက ျပန္ထြက္မလာၾကေတာ့ဘူး။ သံဃာေတြအတြက္ စား၀တ္ေနေရး လုပ္တဲ့ေနရာေတြကို မဆိုလိုပါဘူး။ သံဃာအတြက္လည္း မဟုတ္၊ ျပည္သူအတြက္လည္း မဟုတ္တဲ့ ေက်ာင္းေတြကို ဆိုလိုတာပါ။ (ျပည္သူေတြအတြက္ လုပ္ေနတဲ့ အာဇာနည္ သံဃာေတာ္ေတြလည္း ရွိပါတယ္။ သူတို႔ကို ဦးခိုက္လွ်က္ပါ။ ရွိတဲ့အေရအတြက္နဲ႔ ႏႈိင္းစာၿပီး ေျပာတာပါ)။
(၆)
အခုဆိုရင္ ျပည္တြင္းက ေက်ာင္းမေနႏိုင္တဲ့ ကေလးေတြကို ေက်ာင္းထားေပး၊ ေဆးမကုႏိုင္တဲ့ လူနာေတြကို ေဆးကုေပးျခင္းအားျဖင့္ ဘာသာျခားေတြက လိုက္လုပ္ေပးေနတယ္။ အခုဆို ဗုဒၶဘာသာဆင္းရဲသားကေလးေတြ၊ မိသားစုေတြဟာ ဘာသာျခားေတြ ျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္ကုန္ၾကၿပီ။
ဒကာမႀကီး ဟိုဘုရားစင္ကို ဘာလို႔ အ၀တ္ေတြနဲ႔ ဖံုးထားရတာလဲ
သားေလးကို ေက်ာင္းထားေပးတဲ့ ခရစ္ယာန္ဓမၼဆရာေတြ လာလို႔ပါ။ သူတို႔ မႀကိဳက္မွာစိုးလို႔၊ အဓိကကေတာ့ သားေလးကို ေက်ာင္းဆက္မထားေတာ့မွာ စိုးလို႔ပါ
………………………………..
ေဟာ သား ေက်ာင္းက ျပန္လာၿပီလား။ ေက်ာင္းမွာ ဘာေတြ လုပ္ခဲ့ရလဲ
ဒီေန႔ ျပဇာတ္ကရတယ္ေလ။ သားက ေယ႐ႈအျဖစ္ သ႐ုပ္ေဆာင္ရတယ္၊ သမီးက ေရဗကၠ လုပ္ရတယ္
ေက်ာင္းမွာ ေနာက္ထပ္ ဘာေတြ သင္ေပးလဲ
သားတို႔ကို ဘုရားသခင္က လူေတြ၊ ဆင္းရဲသားေတြကို ကယ္တင္ေပးတဲ့အေၾကာင္း သင္ေပးတယ္။ ေနာက္ ႏွစ္ျခင္းခံတဲ့အေၾကာင္းလည္း သင္ေပးတယ္၊ ေရထဲကို ေခါင္းကို ႏွစ္တာေလ။ အရမ္း ေပ်ာ္ဖို႔ ေကာင္းတာပဲ
………………………….
(၇)
ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ပတ္သက္ရင္ အၿမဲတမ္း ထိပ္ဆံုးက ရွိေနခဲ့တဲ့ ဘာသာပါ။ အခုလိုသာ ဦးေဆာင္ပုဂၢိဳလ္ေတြက အက်င့္ပ်က္ျခစားေနရင္၊ အဓမၼမႈေတြ အားေပးအားေျမွာက္ လုပ္ေနရင္၊ ျပည္သူေတြရဲ႕ ေက်းဇူးတရားကို လ်စ္လ်ဳ႐ႈေနမယ္ဆိုရင္ ထိပ္ဆံုးမွာ ဆက္ရွိေနအံုးမယ္လို႔ ဘယ္သူ ေၾကြးေၾကာ္ရဲသလဲ။
(၈)
ပုဂၢိဳလ္ေရး အာဃာတေတြ၊ ေလတိုက္ရင္ ၿပိဳလဲမယ့္ အေတြးအေခၚေတြနဲ႔ လာမေျပာနဲ႔။

Related Posts with Thumbnails