Wednesday, November 18, 2009

က်မ္းျပဳရျခင္းအေၾကာင္းရင္း

ဤသမထယာနိက ၀ိပႆနာျဖတ္လမ္း အာနာပါနသ႐ုပ္ျပဋီကာ လက္စဲြက်မ္းကို ခမ္းခမ္းနားနား ႐ုပ္ပံုအေျမာက္အျမားႏွင့္ ေရးသားရျခင္းအေၾကာင္းမွာ ေက်းဇူးရွင္၊ ကႏၷီၿမိဳ႕၊ ေရႊသိမ္ေတာ္ေတာရဆရာေတာ္ဘုရား ေရးသားေတာ္မူအပ္ေသာ ေယာဂိပါရဂူက်မ္း၊ သစၥပါရဂူက်မ္း၊ ၀ဋၬပါရဂူက်မ္း၊ အာနာပါနပါရဂူက်မ္း၊ ေရႊဘိုၿမိဳ႕၊ ပုသိမ္ေတာေက်ာင္းဆရာေတာ္ အရွင္ဗုဒၶ၀ံသေထရ္ေရးသားေသာ ေယာဂိပါရဂူက်င့္စဥ္က်မ္းတို႔တြင္ ေဖာ္ျပထားခ်က္မ်ားကို ေယာဂီအေပါင္းတို႔ ခဲရာခဲဆစ္ အဖုအထစ္မရွိဘဲ ေကာင္းစြာလိုက္နာက်င့္ၾကံႏိုင္ၾကေစရန္ ေရးသားရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ခဲရာခဲဆစ္ အဖုအထစ္ဟူသည္မွာ သံသရာ၀ဋ္မွာ ကၽြတ္လြတ္လိုၾကသျဖင့္ အာနာပါနစေသာ သမထ၊ ၀ိပႆနာတရားမ်ားကို က်င့္ၾကံၾကရာတြင္ အားထုတ္သူေယာဂီတို႔က တရားကိုယ္တရားကြက္ လိုအပ္သည္ထက္ ပိုေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ လိုေနေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း ခရီးမေပါက္ျဖစ္တတ္ၾကရေပသည္။ ထိုသို႔မျဖစ္ဘဲ အာ႐ံုသေဘာမွန္ကန္မွသာ မဂ္ဖိုလ္နိဗၶာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳရေပမည္။

ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္က ၾကီးခါမွ ရဟန္းျပဳရေသာ ေတာထြက္အရွင္တစ္ပါးကို ျမတ္စြာဘုရားက ဥဒယဗၺယ-ျဖစ္ပ်က္တရားကို ေပးသနားေတာ္မူလတ္ေသာ္ ထိုရဟန္းသည္ ဂဂၤါျမစ္ကမ္းမွ ေအးခ်မ္းေသာေက်ာက္ျဖာထက္တြင္ ေရျပင္ကိုၾကည့္ရင္း ငါးလာရွာေသာ ဗ်ိဳင္းအေပၚတြင္ စိတ္ေရာက္လွ်က္ ဥဒယဗၺယ(ျဖစ္-ပ်က္)မွ ဥဒကဗက (ေရ-ဗ်ိဳင္း)ဟု အာ႐ံုေရာက္သြားေတာ့သည္။ ထိုသို႔ အာ႐ံုလဲြသြားေသာေၾကာင့္ တရားမရျဖစ္ခဲ့ေလသည္။ မမွားမယြင္း ေျဖာင့္စင္းေတာ္မူၾကပါေစ။
အမွန္တကယ္လိုခ်င္လွသျဖင့္ ဤနည္းမ်ားအတိုင္း အားထုတ္ၾကပါေသာ္လည္း တရားမေတြ႕ျဖစ္ခဲ့ပါလွ်င္ ဆရာ၏အထံသို႔ အျမန္ဆံုး လာေရာက္၍ စံုစမ္းေမးျမန္းေတာ္မူၾကပါ။ ၉-ရက္ႏွင့္အၿပီး အားထုတ္နည္းကို ေပးအပ္ပါမည္။ ဤေနရာ၌ အထူးမွာလိုသည္မွာ စာကိုဖတ္၍ အားထုတ္ရျခင္းထက္ ဆရာႏွင့္အားထုတ္ျခင္းက ပိုေကာင္းပါသည္။

ထိုအေၾကာင္းႏွင့္စပ္၍ ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္က ဇာတ္ေၾကာင္းတစ္ခုကို တင္ျပလုိပါသည္။ ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္အခါက သံဃာ့ဂိုဏ္းၾကီးမ်ားကို ပရိယတ္စာေပမ်ားကို ပို႔ခ်ေနေသာ မဟာသီ၀မေထရ္ၾကီးသည္ မိမိပို႔ခ်လိုက္ေသာ တရားမ်ားျဖင့္ ရဟႏၱာျဖစ္သြားၾကသူမ်ားရွိေသာ္လည္း မိမိကိုယ္တိုင္မူကား တရားမရျဖစ္ေနခဲ့သည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ `မိမိသည္ စာတတ္ေပတတ္ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အားထုတ္လိုက္လွ်င္ ခဏခ်င္း တရားထူးရလိမ့္မည္´ဟု အထင္ၾကီးေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေပသည္။ တပည့္ရဟႏၱာမ်ားခ်ည္း သံုးေသာင္းေက်ာ္ရွိသည္ဟု ဆိုပါသည္။

ေနာင္ေသာအခါ မိမိကိုယ္တိုင္ အားထုတ္ၾကည့္ေသာအခါ တစ္ေန႔ရလိမ့္ႏိုးႏိုး၊ တစ္ညရလိမ့္ႏိုးႏိုး အားထုတ္ပါေသာ္လည္း တစ္ႏွစ္မရ၊ ႏွစ္ႏွစ္မရ၊ ႏွစ္ေပါင္း ၃၀-တုိင္တိုင္ အားထုတ္ၿပီး သံုးခါငိုၿပီးေနာက္မွ တရားရခဲ့သကဲ့သို႔ ျဖစ္တတ္ပါသည္။ သတိျပဳသင့္ပါသည္။

No comments:

နေမာ တႆ ဘဂ၀ေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails