လုပ္ၾကံမႈမ်ားၾကားက ဗုဒၶဘာသာ

(Bhikkhu K. Tanchangya ရဲ႕ Buddhism under siege from within ဆိုတဲ့စာကို ဘာသာျပန္တယ္။ ဘာသာျပန္ဖို႔ တုိက္တြန္းေပးတဲ့ အရွင္ေတေဇာဘာသ (ဂ်ာမဏီ)ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ျမန္မာမွာ ေနရင္း ဟိုသြားဒီသြား မအားမလပ္တဲ့ၾကားက (စိတ္အားထက္သန္လြန္းလို႔) ျဖစ္သလို ဘာသာျပန္လိုက္ရတဲ့အတြက္ အမွားအယြင္းမ်ား ပါရွိခဲ့ရင္ ခြင့္လႊတ္ၾကပါ။ ေလးေလးနက္နက္ ဖတ္ရႈႏိုင္ၾကပါေစ၊ ဖတ္ရႈရံုမက စာေရးသူေပးလိုက္ေသာ မက္ေဆ့အစစ္ကို ရရွိသြားႏုိင္ၾကပါေစလို႔ က်ိတ္က်ိတ္ေလး ဆုေတာင္းေနပါတယ္။ ဒီပို႔စ္က အရမ္းကို ေကာင္းပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြအားလံု ဖတ္သင့္တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။)

ဘိကၡဳ ေက တန္ခ်န္ဂ်၊ ဗုဒၶဘာသာခ်န္နယ္လ္၊ ဇူလိုင္ ၁၇

ဗုဒၶဘာသာကမၻာကို ဆဲြေဆာင္စည္းရံုးဖို႔ ၾကိဳးစားမႈအေနနဲ႔ ေနာက္ဆံုးေပၚေပါက္လာတဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ ရွိပါတယ္။ အဲဒီစာအုပ္ကေတာ့ ဟက္ေ၀း ေပါလ္ဆိုသူ ေရးတဲ့ ``ဗုဒၶဘာသာကမၻာမွ လူမ်ား´´ဆိုတဲ့ စာအုပ္ပါပဲ။ ``ခရစ္ယာန္ဘုရားရွိခိုးလမ္းညႊန္စာအုပ္´´လို႔လဲ ဆုိပါတယ္။

မႏုႆေဗဒအားျဖင့္ဆိုရလွ်င္ ဒီစာအုပ္ဟာ ေျပာင္ေျမာက္တဲ့ သုေတသနျပဳမႈေတြနဲ႔ အလြန္ဂုဏ္ယူစရာေကာင္းတဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ထဲမွာ ေ၀းလံလွတဲ့ အရပ္ေဒသက ၂၃၈-မ်ိဳးေသာ လူမ်ိဳးစုေတြရဲ႕ အေၾကာင္းအရာေတြ၊ ဓာတ္ပုံေတြ၊ ဗုဒၶဘာသာကမၻာရဲ႕ ေျမပံုလမ္းညႊန္ေတြ ပါ၀င္ေအာင္ ေရးထားပါတယ္။ အဲဒီအထဲက အေၾကာင္းအရာအခ်ိဳ႕တင္ျပခ်က္ေတြဟာ ဗုဒၶဘာသာေတြအေနနဲ႔ လုပ္ႏုိင္စြမ္းရွိေပမယ့္ လုပ္ဖို႔ပ်င္းရိေနတဲ့အခ်က္ေတြ ျဖစ္ေနပါတယ္။

ဆဲြေဆာင္မႈရွိလွတဲ့ ဒီစာအုပ္ဟာ အမွားအယြင္းမရွိဘဲ စြန္႔စြန္႔စားစား ထုတ္ေ၀ၿပီးစီးသြားပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ဒီစာအုပ္မွာ ကြယ္၀ွက္ေနတဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြ ပါေနတယ္။ ဒီစာအုပ္က တရားေဟာစည္းရံုးရန္ စိတ္၀င္စားၿပီး စိတ္အားထက္သန္လွေသာ ခရစ္ယာန္စည္းရံုးေရးသမားေတြအတြက္ လုပ္ငန္းစဥ္ႏွင့္ လုပ္ရမယ့္ အခန္းက႑တစ္ခုအေနနဲ႔ အေထာက္အကူ ျပဳေနတဲ့စာအုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ဗုဒၶဘာသာေတြကို ကလိမ္ကက်စ္နည္းေတြနဲ႔ တုိက္ခိုက္ဖို႔ ေရးဆဲြထားတဲ့ တိုက္ပဲြ၀င္ အစီအစဥ္တစ္ခု သို႔မဟုတ္ တိက်ခိုင္မာတဲ့ လမ္းျပေျမပံုတစ္ခုလဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ပညာတတ္၊ ခ်မ္းသာတဲ့ ဗုဒၶဘာသာေတြအတြက္ေတာ့ တက္ၾကြတဲ့ တရားေဟာဆရာ၊ စာေရးဆရာကို ေက်းဇူးတင္စရာ အေတာ္ေကာင္းပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆုိေတာ့ သူတင္ျပထားတဲ့ ၂၃၈-ခုေသာ လူမ်ိဳးစုမ်ားႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး အမ်ားစုက မသိၾကေသးလို႔ပါပဲ။


မွန္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာအဖဲြ႕အစည္းအမ်ားစုဟာ ဒီအေၾကာင္းအရာေတြကို မသိၾကသလို ၾကာျမင့္စြာကတည္းက ေမ့ေလ်ာ့ထားၾကပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ ကမၻာမွာ ေပါတီးေပါ့ဆေနတတ္ဆံုး လူမ်ိဳးေတြထဲမွာ ပါပါတယ္။ ဆိုးရြားတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ခရစ္ယာန္စည္းရံုးေရးသမားေတြဟာ ဆုေတာင္းျခင္းအားျဖင့္ သာမန္ျပည္သူေတြရဲ႕ ၀ိညာဏ္ကို ထိေတြ႕ဖို႔၊ ေကာင္းကင္ဘံုသခင္၊ ဖန္ဆင္းရွင္ထာ၀ရဘုရားရဲ႕ သနားကရုဏာနဲ႔ ကယ္တင္မႈရေအာင္ အမ်ားစုကို ဆြဲေဆာင္စည္းရံုးၾကေလ့ရွိပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ကၽြႏ္ုပ္ဟာ ဒီစာအုပ္ကို ဗုဒၶဘာသာဆန္႔က်င္ေရးစာအုပ္ျဖစ္တယ္ဆိုၿပီး အျပစ္တင္ေ၀ဖန္ဖို႔ မရည္ရြယ္ပါဘူး။ ေလာဘအားၾကီးတဲ့ ခရစ္ယာန္ဓမၼဆရာသာသနာျပဳအဖဲြ႕ကိုလဲ အဲဒီလို တံဆိပ္တပ္ၿပီး သံေယာင္လိုက္စြပ္စဲြဖို႔လဲ ရည္ရြယ္ခ်က္ မရွိပါဘူး။ ကၽြႏ္ုပ္ရည္ရြယ္တာက ပညာတတ္ၿပီး ဥစၥာၾကြယ္၀တဲ့ ယဥ္ေက်းကမၻာမွာ ရွိေနတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမမ်ားကို တိုက္တြန္းခ်င္တာပါ။ ဗုဒၶဘာသာကမၻာကို မတရားဆဲြေဆာင္သိမ္းသြင္းေနမႈမ်ားကို လိမၼာပါးနပ္လွတဲ့ အေျဖတစ္ခုခု ရွာေဖြသင့္တယ္ဆိုတာကို နားလည္သြားေစခ်င္တာပါ။

ဒီလို လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြကို ယုတၱိရွိရွိ ယုံယံုၾကည္ၾကည္နဲ႔ ဘယ္လို ေ၀ဖန္ၾကမလဲဆိုတာနဲ႔ ဘာသာကူးေျပာင္းမႈကို ဆန္႔က်င္တဲ့ ဥပေဒေတြကို ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား ျပဓာန္းဖို႔ လိုအပ္သလဲဆိုတဲ့အေပၚမွာလဲ ဦးတည္ခ်က္ ထားမေနပါဘူး။ ကၽြႏ္ုပ္အဓိက ရည္ရြယ္တာက ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာအဖဲြ႕အစည္းအတြင္းမွာကိုပဲ ရိုးသားၿပီး ပန္းတိုင္ရွိတဲ့ ျပန္လည္စစ္ေၾကာေရးေတြကို လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ၾကဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာမ်ားအေနနဲ႔ ``ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာဟာ ကရုဏာတရား၊ အေျခအေနအရပ္ရပ္အတြက္ ေျပာင္းလဲႏိုင္စြမ္း၊ သည္းခံျခင္းတရားနဲ႔ အၾကမ္းမဖက္လမ္းစဥ္ေတြျဖစ္တဲ့ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာလက္နက္ေတြကို တပ္ဆင္ၿပီး ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၅၀-တုိင္တိုင္ အသက္ရွင္ရပ္တည္ခဲ့တဲ့ ဘာသာတရားတရားတစ္ခု ျဖစ္တယ္´´လို႔ ဂုဏ္ယူ၀င့္ၾကြားစြာ ေျပာဆိုႏိုင္ပါတယ္။
အိႏၵိယတိုက္ၾကီးတစ္ခုလံုး ဗုဒၶဘာသာေျမအျဖစ္ကေန က်ဆံုးသြားခဲ့တာကိုေတာင္မွ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေမ့ေဖ်ာက္ထားႏိုင္ခဲ့ၾကတဲ့အထိ သေဘာထားၾကီးတဲ့ ဘာသာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာေတြဟာ အာဖဂန္နစၥတန္နဲ႔ ပါကစၥတန္ႏုိင္ငံေတြကို မြတ္စလင္က်ဴးေက်ာ္သူေတြ လက္ထဲ ထိုးအပ္ခဲ့ရပါတယ္။ အိႏၵိယနဲ႔ နီေပါလ္တို႔ကိုေတာ့ ဟိႏၵဴေတြရဲ႕လက္ေအာက္မွာ က်ရႈံုးခဲ့ရၿပီးပါၿပီ။ အေရွ႕အလယ္ပိုင္းေဒသရဲ႕ ေ၀းလံတဲ့ အေနာက္ဘက္ပိုင္းေဒသေတြကိုလဲ ညွိႏႈိင္းလို႔ မရႏိုင္တတ္တဲ့ မြတ္စလင္ေတြလက္ေအာက္ အရံႈးေပးခဲ့ရၿပီးပါၿပီ။ ဒီလို ဆံုးရႈံးမႈၾကီးၾကီးမားမားေတြ ၾကံဳခဲ့ရၿပီးျဖစ္လို႔ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ဗုဒၶဘာသာေတြဟာ ေနာက္ထပ္ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား ထပ္မံဆံုးရႈံးဖို႔ ေစာင့္ေနရေတာ့မလဲ။ ဒီထက္ပိုၿပီး အဆံုးရႈံးခံဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကတာလား။ ဒီေမးခြန္းဟာ တိုးတက္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ေျဖဖို႔လိုအပ္ေနတဲ့ ေမးခြန္းျဖစ္ပါတယ္။

ဒီလို သမိုင္း၀င္ အၾကမ္းဖက္မြတ္စလင္က်ဴးေက်ာ္သူေတြရဲ႕ လက္ေအာက္ကေန အသက္ဆက္ခဲ့ရေပမယ့္ ဒီမထင္ရွားတဲ့ ဗုဒၶဘာသာနယ္ေျမေတြဟာ ခရစ္ယာန္စည္းရံုးေရးသမားေတြရဲ႕ အၾကမ္းဖက္မႈဆန္ဆန္ စည္းရံုးမႈေတြေၾကာင့္ သူတို႔ရဲ႕ လူမႈအဖဲြ႕အစည္းေတြကို ဆံုးရႈံးေနရတဲ့ အေနအထားေတြ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြဟာ အဲဒီလို အလြန္စိတ္ဓာတ္က်စရာ အရွိတရားေတြနဲ႔ ရင္ဆိုင္ေနရပါတယ္။

သမိုင္းေၾကာင္းနဲ႔ခ်ီၿပီး ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ဗုဒၶဘာသာတိုးတက္မႈျဖစ္စဥ္ရဲ႕ အင္အားဟာ သံဃာ့အဖဲြ႕အစည္းအေပၚမွာ အေျခစိုက္ပါတယ္။ ေထရ၀ါဒပဲျဖစ္ျဖစ္၊ မဟာယာနပဲျဖစ္ျဖစ္၊ တိဗတ္တန္ဗုဒၶဘာသာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္အဖဲြ႕အစည္းမွာမဆို သံဃာ့အဖဲြ႕အစည္းဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၅၀ တစ္ေလွ်ာက္လံုး ဗုဒၶဘာသာအဖဲြ႕အစည္းတစ္ရပ္လံုးရဲ႕ အဓိကေၾကာရိုးအျဖစ္ တည္ရွိလာခဲ့ပါတယ္။

ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈကို သံဃာ့အဖဲြ႕အစည္းရဲ႕ အင္အားနဲ႔ မၾကာခဏ တိုင္းတာသတ္မွတ္ေလ့ရွိပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာကို အစဥ္အလာအားျဖင့္ ကာကြယ္ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ၾကတဲ့သူေတြဟာ ရဟန္းေတာ္ေတြ၊ ဘိကၡဳနီေတြနဲ႔ သီလရွင္မ်ား ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ယေန႔အခ်ိန္အထိလဲ ေစာင့္ေရွာက္ေနၾကဆဲပါပဲ။ သဘာ၀အက်ိဳးဆက္အေနနဲ႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြဟာ သူတို႔ရဲ႕ လမ္းညႊန္မႈအတြက္ သံဃာ့အဖဲြ႕အစည္းကိုပဲ မွီခိုဖို႔ အလားအလာရွိပါတယ္။
ကံမေကာင္းအေၾကာင္းမလွစြာနဲ႔ပဲ အဲဒီမွီခိုအားထားမႈေတြဟာ မႈန္႔မႈန္႔ညက္ညက္ပ်က္စီးေနတဲ့ သြတ္ခ်ာပါဒလိုက္မႈေတြကိုပဲ သယ္ေဆာင္လာခဲ့ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ပိုင္းေတြမွာ သူတို႔ရဲ႕ စစ္မွန္မႈေတြ ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့အခါမ်ိဳးမွာ၊ အက်င့္စာရိတၱစံႏႈန္းလို စိတ္ဓာတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အဆင့္အတန္းေတြ ေလ်ာ့ပါးလာတဲ့အခါမ်ိဳးမွာ၊ ေမတၱာ၊ ကရုဏာနဲ႔ ပညာေတြ အားနည္းလာတဲ့အခါမ်ိဳးေတြမွာ ျဖစ္တတ္တာပါပဲ။

လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ႏိုင္ငံတိုင္းမွာရွိတဲ့ ဗုဒၶသံဃာ့အဖဲြ႕အစည္းေတြဟာ ဘာသာကူးေျပာင္းသူေတြကို ဆဲြေဆာင္ဖို႔၊ ေနာက္လိုက္ပုဂၢိဳလ္ေတြကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ဖို႔အတြက္ လံုေလာက္တဲ့ ဆက္ဆံမႈမ်ိဳးေတြ မရွိခဲ့ပါဘူး။ အခ်ိဳ႕ရဟန္းေတာ္ေတြဟာ သူတို႔ေကာင္းစားေရး၊ သူတို႔တိုးတက္ၾကီးပြားေရးအတြက္ သူတို႔ ပိုက္ဆံအိတ္ေတြကို ျဖည့္ဆီးၿပီး ရိုက္စားေတြလုပ္ေနတာနဲ႔ အလုပ္ေတြ ရႈပ္ေနၾကပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ရဟန္းေတြ ခမ်ာေတာ့ ေခတ္ေပၚစိန္ေခၚမႈေတြကို ႏိုင္ႏုိင္နင္းနင္း ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းဖို႔ ေလ့က်င့္သင္ၾကားေပးမႈ မရွိျဖစ္ေနရပါတယ္။ အဲဒီ အခ်ိဳ႕ရဟန္းေတြဟာ သူတို႔ရဲ႕ ၀န္းက်င္ေလးအတြင္းမွာပဲ အာဏာေတြ၊ အဆင့္အတန္းေတြ တိုးတက္ဖို႔ ဖိုက္တင္ခ်ေနၾကပါတယ္။
အဲဒီလို မသတီစရာ အျပဳအမႈေတြဟာ ၾကီးမားတဲ့ ဟာကြက္ၾကီးေတြ ျဖစ္ေစခဲ့ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာစက္၀ိုင္းအတြင္းမွာ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မႈ၊ သစ္လြင္တဲ့ လူမႈေရးေခါင္းေဆာင္မႈနဲ႔ တိုးတက္မႈအလားအလာေတြကို မ်က္ကြယ္ျပဳမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚေစခဲ့ပါတယ္။ ခရစ္ယာန္စည္းရံုးေရးသမားေတြက သံဃာနဲ႔ဒါယကာဒါယိကာမမ်ားရဲ႕ လစ္ဟာေနတဲ့ ဒီကြက္လပ္ၾကီးကို အလ်င္အျမန္ပဲ ျဖည့္ဆီးေပးလိုက္ပါတယ္။

ဗုဒၶဘာသာႏိုင္ငံတိုင္းမွာရွိတဲ့ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းက သံဃာေတြ ပိုင္ဆိုင္တဲ့ ပုဂၢလိကပိုင္ဆိုင္မႈေတြဟာ အစိုးရပိုင္ဆိုင္မႈထက္ ေကာင္းေကာင္းၾကီး ေက်ာ္လြန္သြားႏိုင္စရာရွိတယ္လို႔ ယံုၾကည္ရပါတယ္။ ေျမာက္ျမားလွစြာေသာ အလွဴၾကီးေတြက အခ်မ္းသာဆံုး ဆရာေတာ္ေတြကို ေမြးထုတ္ေပးပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာသမိုင္းမွာ တစ္ခါမွ မရွိဖူးေသးတဲ့ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးေတြ ေမြးထုတ္ေပးပါတယ္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔လို မထင္မရွား ဗုဒၶဘာသာေတြကိုေတာ့ `ကိုယ့္လမ္းကိုယ္ေလွ်ာက္၊ ကိုယ့္အားကိုယ္ ကိုးၾက´ဆိုၿပီး ထားရစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဥေပကၡာတရားေတြ ထြန္းကားၿပီး ေမ့ထားလိုက္ၾကပါတယ္။

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္......

Comments