ဆြမ္းခံျခင္း

ကေလးမ်ားက ေဘးကေန တခစ္ခစ္ ရယ္ရင္းၿပံဳးရင္းနဲ႔ ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားၾကသည္။

အခ်ိဳ႕လူႀကီးမ်ားက ခပ္လွမ္းလွမ္းမွ ထူးဆန္းသလုိ ျပဴးတူးၿပဲတဲ ၾကည့္သြားၾကသည္။

အခ်ိဳ႕ကေတာ့ လူကို အနီးကပ္ လာၾကည့္ၿပီး ၿပံဳးစိစိျဖင့္ ျပန္လွည့္သြားၾကသည္။

အခ်ိဳ႕ကေတာ့ အေၾကြေစ့ေလးမ်ား လာထည့္ရန္ ဟန္ျပင္သည္။ သို႔ရာတြင္ ငါတို႔က ေငြ အလွဴခံေနတာ မဟုတ္ပါ။ စားစရာအလွဴခံေနတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါက ဗုဒၶျမတ္စြာရဲ႕ ျမင့္ျမတ္တဲ့လမ္းညႊန္ခ်က္တစ္ခုပါဟု ေျပာလိုက္ရသည္။

သပိတ္လြယ္ၿပီး အသြင္ျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာကို မိတ္ဆက္ေပးႏိုင္ရန္ ကုန္တိုက္တစ္ခုေရွ႕တြင္ မတ္တပ္ရပ္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ တဝွီးဝွီး တိုက္ခတ္လာေသာေလက ပါးျပင္ကို စပ္ဖ်ဥ္းဖ်ဥ္း ျဖစ္ေစသည္။ လက္ဝါးႏွစ္ဖက္ကို ပြတ္ေနရသည္။ သို႔ရာတြင္ မၾကာခဏ ဘာလဲ၊ ဘယ္လိုလဲ လာေမးၾကသူေတြေၾကာင့္ အက်ိဳးေတာ့ မယုတ္ဟု ထင္သည္။

ကုန္တုိက္ကို ေရာက္ဖို႔ နာရီဝက္ေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္ရသည္။ ကုန္တုိက္ေရွ႕တြင္ ၄၅ မိနစ္ေက်ာ္ မတ္တပ္ရပ္သည္။ အခ်ိဳ႕ေငြလွဴသူမ်ားက ငါတို႔ ကုန္တုိက္က ထြက္လာရင္ မုန္႔လွဴမယ္ဟု ေျပာေသာေၾကာင့္ ေစာင့္ေနရျခင္း ျဖစ္သည္။

အခ်ိဳ႕က ကုန္တိုက္ထဲက ဘာဝယ္ခဲ့ေပးရမလဲဟု ေမးသည္။ ဗုဒၶဘာသာရဟန္းဆိုတာ လူေကၽြးတာ စားရတာဟု ေျပာျပသျဖင့္ သေဘာက်ဟန္ ရွိသည္။

လူတစ္ေယာက္က ဂ်ာမန္ဘုန္းႀကီးႏွင့္စကားေျပာသည္။ တအံ့တၾသ ပံုစံေတြ႕ရသျဖင့္ ေမးၾကည့္သည္။ ဒီလို သူေတာင္းစားမ်ိဳး တစ္ခါမွ မေတြ႕ဖူးေၾကာင္း၊ ေခတ္သစ္သူေတာင္းစားပဲဟု သံုးသပ္သြားေၾကာင္း၊ ေက်ာင္းကို အခ်ိန္ရရင္ လာခဲ့မယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ေျပာသည္ဟု ဆိုသည္။ ဘိကၡဳ ရဟန္းဆိုတဲ့ ပါဠိစကားလံုးအဓိပၸာယ္ကိုက သူေတာင္းစားဟု အဓိပၸာယ္ရေနေတာ့ ဘာတတ္ႏိုင္မလဲ။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ေလ။ အင္း ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ေလ။

Comments